حدیث دربارهكعبه
الصَّدوق:رُوِيَ أنَّهُ إنَّما سُمِّيَت كَعبَةً لِأَنَّها مُرَبَّعَةٌ، وصارَت مُرَبَّعَةً لِأَنَّها بِحِذاءِ البَيتِ المَعمورِ وهُوَ مُرَبَّعٌ، وصارَ البَيتُ المَعمورُ مُرَبَّعًا لِأنَّهُ بِحِذاءِ العَرشِ وهُوَ مُرَبَّعٌ، وصارَ العَرشُ مُرَبَّعًا لِأَنَّ الكَلِماتِ الَّتي بُنِيَ عَلَيهَا الإِسلامُ أربَعٌ، وهِيَ: سُبحانَ اللّهِ، والحَمدُ للّهِِ، ولا إلهَ اءلاَّ اللّهُ، واللّهُ أكبَرُ ۱.
شيخ صدوق:در روايت آمده است كه كعبه را از آن جهت كعبه نام نهاده اند، كه چهارگوش است. علّت چهارگوش بودنش نيز آن است كه در مقابل «بيت المعمور» است كه آن هم چهارگوش است. بيت المعمور چهارگوش شده، چون در برابر عرش است كه چهارگوش است. عرش چهارگوش شده، چون كلماتى كه اسلام بر آن ها استواراست، چهار است: سبحان اللّه، الحمدللّه، لا اله الاّ اللّه واللّه اكبر.
۱.الفقيه: 2 / 190 / 2110، وراجع ص 191 / 2114، علل الشرائع: 396 و 398.