حدیث دربارهگونه هاى روزى

الإمام الصادق عليه السلام:الرِّزقُ مَقسومٌ عَلى ضَربَينِ: أحَدُهُما واصِلٌ إلى صاحِبِهِ وإن لَم يَطلُبهُ، وَالآخَرُ مُعَلَّقٌ بِطَلَبِهِ؛ فَالَّذي قُسِمَ لِلعَبدِ عَلى كُلِّ حالٍ آتيهِ وإن لَم يَسعَ لَهُ، وَالَّذي قُسِمَ لَهُ بِالسَّعيِ فَيَنبَغي أن يَلتَمِسَهُ مِن وُجوهِهِ؛ وهُوَ ما أحَلَّهُ اللّهُ تَعالى لَهُ دونَ غَيرِهِ. فَإِن طَلَبَهُ مِن جِهَةِ الحَرامِ فَوَجَدَهُ حُسِبَ عَلَيهِ بِرِزقِهِ وحوسِبَ بِهِ. ۱
امام صادق عليه السلام:رزق به دو گونه تقسيم شده است: يكى به صاحبش مى رسد، هر چند آن را نجويد؛ و ديگرى وقتى به دست آيد كه در پى آن روند. پس آن چه در هر حال براى بنده مقدر شده، به وى مى رسد، هر چند بنده براى آن نكوشد؛ و اما آن چه با كوشش برايش مقدر شده، بنده بايد آن را از راهش بيابد، يعنى راهى كه خداى تعالى به حلال قرار داده و نه جز آن. پس اگر آن را از راه حرام طلب كرد و يافت، به پاىِ روزى اش نوشته مى شود، در حالى كه براى آن مؤاخذه نيز مى گردد.
۱.
المقنعة: 586.

احادیث دیگر این موضوع

۸