حدیث دربارهپرهيز دادن از فخرفروشى با ثروت

عنه عليه السلام:مَعاشِرَ النّاسِ، اِتَّقُوا اللّهَ! فَكَم مِن مُؤَمِّلٍ ما لا يَبلُغُهُ، وبانٍ ما لا يَسكُنُهُ، وجامِعٍ ما سَوفَ يَترُكُهُ! ولَعَلَّهُ مِن باطِلٍ جَمَعَهُ، ومِن حَقٍّ مَنَعَهُ؛ أصابَهُ حَراما، وَاحتَمَلَ بِهِ آثاما، فَباءَ بِوِزرِهِ، وقَدِمَ عَلى رَبِّهِ آسِفا لاهِفا، قَد خَسِرَ الدُّنيا وَالآخِرَةَ، ذلِكَ هُوَ الخُسرانُ المُبينُ. ۱

امام على عليه السلام:اى گروه هاى مردم! خداى را بپرهيزيد؛ كه بسا آرزومندى كه به آرزويش نرسد و سازنده بِنايى كه در آن سكنا نيابد و گرد آورنده اى كه بگذارد و بگذرد. شايد آن را به ناروا گرد آورده و حقِّ كسى است كه آن را بازداشته و به حرام بدان دست يافته و با آن، بار گناه بر دوش گرفته و سنگينى اش را پذيرفته و با اندوه و دريغ نزد پروردگارش باريافته، در حالى كه هم دنيا و هم آخرت را باخته؛ و اين است زيانكارى آشكار.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 344، بحار الأنوار: 78/83/88 وراجع كفايه الأثر: 240 ومطالب السؤول: 51.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی آفات توسعه فخر فروشی با ثروت پرهیز دادن از فخرفروشی با ثروت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا جهاد در راه خدا منحصر به كشته شدن است؟ آن كه براى پدر و مادرش بكوشد و نيز آن كه براى خانواده اش تلاش كند و هم آن كه براى پاك نگاه داشتن خود همت ورزد، همه جهاد در راه خدا به شمار آيد. و آن كه براى فخرفروشى با ثروت تلاش كند، در راه شيطان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه براى خوددارى از عرض نياز به مردم و تلاش براى خانواده اش و لطف ورزى به همسايه اش، از راه حلال دنيا را بجويد، در روزى كه به ديدار خدا مى رود، چهره اش همچون ماه كامل است؛ و هر كه دنيا را از راه حلال، ولى براى زياده جويى و فخرفروشى و خودنمايى طلب كند، خدا را در حالى ديدار نمايد كه بر وى خشم گرفته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه مردم بر فقيران خويش خشم ورزند و آبادى بازارهاشان را به رخ كشند و با مال اندوزى بزرگى طلبند، خداوند به چهار خصلت گرفتارشان فرمايد: قحطى روزگار، ستم حاكم، خيانت كارگزاران حاكم، و تسلط تجاوز.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: و مال را گرد مياور،در حالى كه نمى دانى آن را براى كه مى اندوزى! و نيز نمى دانى كه آيا در وطنخويش خواهى مرد يا در جاى ديگر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، فرزند آدم همچون بره آورده مى شود و نزد خداوند مى ايستد. خدا به او مى فرمايد: «تو را عطا دادم و مال و نعمت بخشيدم؛ پس چه كردى؟» گويد: «پروردگارم! آن را گرد آوردم و بيفزودم و بيش از آن چه بود، باقى نهادم؛ پس مرا بازگردان تا آن را به تو بازآرم». خداى فرمايد: «نشانم ده كه چه پيش فرستادى». گويد: «پروردگارم! آن را گرد آوردم و بيفزودم و بيش از آن چه بود، باقى نهادم؛ پس مرا بازگردان تا آن را به تو بازآرم». آن گاه، بنده اى كه خيرى پيش نفرستاده باشد، به سوى آتش رانده مى شود.

المستدرك على الصحيحين از ابوهريره:رسول خدا صلى الله عليه و آلهفرمود: «زود است كه امت مرا بيمارىِ امتها فرا رسد». گفتند: «بيمارىِ امت ها چه باشد؟» فرمود: «سرمستى و به خود باليدن و فخرفروشى و در گرانفروشى مسابقه دادن و كينه توزى و حسدورزى، چندان كه به ستم انجامد».

امام باقر عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله بر كوه صفا ايستاد و فرمود: «اى بنى هاشم! اى بنى عبدالمطلب! همانا منم رسول خدا براى شما و به شما مهر مى ورزم و مرا عملِ خود است و هر يك از شما را نيز عملِ خويش. مگوييد: محمّد از ما است و هر جا كه وى درآيد، ما نيز درآييم. به خدا سوگند چنين نيست؛ دوستان من نه از شمايند ـ اى بنى عبدالمطلب ـ و نه از غير شما، مگر آن كه تقواپيشه باشند. هلا كه اگر در روز قيامت، بار دنيا بر دوش آييد و ديگران بار آخرت بر دوش آيند، شما را نخواهم شناخت. هلا كه در رابطه خودم و شما و نيز خودم و خدا نسبت به شما، هر گونه عذرى را از شما واستاندم».

تنبيه الخواطر:[به رسول خدا صلى الله عليه و آله] گفته شد: «اى رسول خدا! كدام افراد امت تو بدترينند؟» فرمود: «ثروتمندان».