حدیث دربارهپرهيز دادن از فخرفروشى با ثروت

عنه عليه السلامـ لِكُمَيلِ بنِ زِيادٍ ـ: إنَّ هاهُنا لَعِلما جَمّا ـ وأشارَ بِيَدِهِ إلى صَدرِهِ ـ لَو أصَبتُ لَهُ حَمَلَةً! بَلى أصَبتُ لَقِنا غَيرَ مَأمونٍ عَلَيهِ. أو مَنهوما بِاللَّذَّةِ سَلِسَ القِيادِ لِلشَّهوَةِ، أو مُغرَما بِالجَمعِ وَالاِدِّخارِ، لَيسا مِن رُعاةِ الدّينِ في شَيءٍ، أقرَبُ شَيءٍ شَبَها بِهِمَا الأَنعامُ السّائِمَةُ. ۱

امام على عليه السلامـ خطاب به كميل بن زياد ـ: همانا در اين جا، دانشى بسيار نهفته است ـ امام با دستش به سينه اش اشاره فرمود ـ، البته اگر كسانى را بيابم كه آن را توانند حمل كرد. آرى؛ براى آن، فرد تيزفهم مى يابم، اما به او اطمينان ندارم.؛ يا مى يابم كسى را كه در لذت برى زياده روى كرده و به آسانى، از شهوتش فرمان مى پذيرد؛ يا كسى را كه شيفته گردآوردن مال است. اين دو هم در هيچ كارى، نگاهبان دين نيستند و نزديك ترين همانندانِ آنان، چهارپايانِ چرنده اند.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 147، الخصال: 186 / 257، الأمالي للمفيد: 249 / 3 كلاهما عن كميل نحوه، بحار الأنوار: 23 / 46 / 91 نقلاً عن كمال الدين؛ المناقب للكوفي: 2 / 96 / 581 عن كميل نحوه.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی آفات توسعه فخر فروشی با ثروت پرهیز دادن از فخرفروشی با ثروت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا جهاد در راه خدا منحصر به كشته شدن است؟ آن كه براى پدر و مادرش بكوشد و نيز آن كه براى خانواده اش تلاش كند و هم آن كه براى پاك نگاه داشتن خود همت ورزد، همه جهاد در راه خدا به شمار آيد. و آن كه براى فخرفروشى با ثروت تلاش كند، در راه شيطان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه براى خوددارى از عرض نياز به مردم و تلاش براى خانواده اش و لطف ورزى به همسايه اش، از راه حلال دنيا را بجويد، در روزى كه به ديدار خدا مى رود، چهره اش همچون ماه كامل است؛ و هر كه دنيا را از راه حلال، ولى براى زياده جويى و فخرفروشى و خودنمايى طلب كند، خدا را در حالى ديدار نمايد كه بر وى خشم گرفته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه مردم بر فقيران خويش خشم ورزند و آبادى بازارهاشان را به رخ كشند و با مال اندوزى بزرگى طلبند، خداوند به چهار خصلت گرفتارشان فرمايد: قحطى روزگار، ستم حاكم، خيانت كارگزاران حاكم، و تسلط تجاوز.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: و مال را گرد مياور،در حالى كه نمى دانى آن را براى كه مى اندوزى! و نيز نمى دانى كه آيا در وطنخويش خواهى مرد يا در جاى ديگر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، فرزند آدم همچون بره آورده مى شود و نزد خداوند مى ايستد. خدا به او مى فرمايد: «تو را عطا دادم و مال و نعمت بخشيدم؛ پس چه كردى؟» گويد: «پروردگارم! آن را گرد آوردم و بيفزودم و بيش از آن چه بود، باقى نهادم؛ پس مرا بازگردان تا آن را به تو بازآرم». خداى فرمايد: «نشانم ده كه چه پيش فرستادى». گويد: «پروردگارم! آن را گرد آوردم و بيفزودم و بيش از آن چه بود، باقى نهادم؛ پس مرا بازگردان تا آن را به تو بازآرم». آن گاه، بنده اى كه خيرى پيش نفرستاده باشد، به سوى آتش رانده مى شود.

المستدرك على الصحيحين از ابوهريره:رسول خدا صلى الله عليه و آلهفرمود: «زود است كه امت مرا بيمارىِ امتها فرا رسد». گفتند: «بيمارىِ امت ها چه باشد؟» فرمود: «سرمستى و به خود باليدن و فخرفروشى و در گرانفروشى مسابقه دادن و كينه توزى و حسدورزى، چندان كه به ستم انجامد».

امام باقر عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله بر كوه صفا ايستاد و فرمود: «اى بنى هاشم! اى بنى عبدالمطلب! همانا منم رسول خدا براى شما و به شما مهر مى ورزم و مرا عملِ خود است و هر يك از شما را نيز عملِ خويش. مگوييد: محمّد از ما است و هر جا كه وى درآيد، ما نيز درآييم. به خدا سوگند چنين نيست؛ دوستان من نه از شمايند ـ اى بنى عبدالمطلب ـ و نه از غير شما، مگر آن كه تقواپيشه باشند. هلا كه اگر در روز قيامت، بار دنيا بر دوش آييد و ديگران بار آخرت بر دوش آيند، شما را نخواهم شناخت. هلا كه در رابطه خودم و شما و نيز خودم و خدا نسبت به شما، هر گونه عذرى را از شما واستاندم».

تنبيه الخواطر:[به رسول خدا صلى الله عليه و آله] گفته شد: «اى رسول خدا! كدام افراد امت تو بدترينند؟» فرمود: «ثروتمندان».