حدیث دربارهپرهيز دادن از فخرفروشى با ثروت

عنه عليه السلام:اِبنَ آدَمَ! إن كُنتَ تُريدُ مِنَ الدُّنيا ما يَكفيكَ فَإِنَّ أيسَرَ ما فيها يَكفيكَ، وإن كُنتَ إنَّما تُريدُ ما لا يَكفيكَ فَإِنَّ كُلَّ ما فيها لا يَكفيكَ. ۱

امام على عليه السلام:اى فرزند آدم! اگر از دنيا چيزى مى خواهى كه تو را كفايت كند، پس كم ترينِ آن براى تو كافى است؛ و اگر چيزى مى خواهى كه تو را بس نباشد، پس هر چه در آن است، كفايتت ننمايد.

۱.الكافي: 2/ 138/6 عن هشام بن سالم عن الإمام الصادق عليه السلام وص 139 / 10 عن حمزة بن حمران عن الإمام الصادق عليه السلام نحوه، تنبيه الخواطر: 2 / 195 عن الإمام الصادق عنه عليهماالسلام، بحار الأنوار: 73 / 176 / 18 وراجع تحف العقول: 387.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی آفات توسعه فخر فروشی با ثروت پرهیز دادن از فخرفروشی با ثروت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا جهاد در راه خدا منحصر به كشته شدن است؟ آن كه براى پدر و مادرش بكوشد و نيز آن كه براى خانواده اش تلاش كند و هم آن كه براى پاك نگاه داشتن خود همت ورزد، همه جهاد در راه خدا به شمار آيد. و آن كه براى فخرفروشى با ثروت تلاش كند، در راه شيطان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه براى خوددارى از عرض نياز به مردم و تلاش براى خانواده اش و لطف ورزى به همسايه اش، از راه حلال دنيا را بجويد، در روزى كه به ديدار خدا مى رود، چهره اش همچون ماه كامل است؛ و هر كه دنيا را از راه حلال، ولى براى زياده جويى و فخرفروشى و خودنمايى طلب كند، خدا را در حالى ديدار نمايد كه بر وى خشم گرفته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه مردم بر فقيران خويش خشم ورزند و آبادى بازارهاشان را به رخ كشند و با مال اندوزى بزرگى طلبند، خداوند به چهار خصلت گرفتارشان فرمايد: قحطى روزگار، ستم حاكم، خيانت كارگزاران حاكم، و تسلط تجاوز.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: و مال را گرد مياور،در حالى كه نمى دانى آن را براى كه مى اندوزى! و نيز نمى دانى كه آيا در وطنخويش خواهى مرد يا در جاى ديگر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، فرزند آدم همچون بره آورده مى شود و نزد خداوند مى ايستد. خدا به او مى فرمايد: «تو را عطا دادم و مال و نعمت بخشيدم؛ پس چه كردى؟» گويد: «پروردگارم! آن را گرد آوردم و بيفزودم و بيش از آن چه بود، باقى نهادم؛ پس مرا بازگردان تا آن را به تو بازآرم». خداى فرمايد: «نشانم ده كه چه پيش فرستادى». گويد: «پروردگارم! آن را گرد آوردم و بيفزودم و بيش از آن چه بود، باقى نهادم؛ پس مرا بازگردان تا آن را به تو بازآرم». آن گاه، بنده اى كه خيرى پيش نفرستاده باشد، به سوى آتش رانده مى شود.

المستدرك على الصحيحين از ابوهريره:رسول خدا صلى الله عليه و آلهفرمود: «زود است كه امت مرا بيمارىِ امتها فرا رسد». گفتند: «بيمارىِ امت ها چه باشد؟» فرمود: «سرمستى و به خود باليدن و فخرفروشى و در گرانفروشى مسابقه دادن و كينه توزى و حسدورزى، چندان كه به ستم انجامد».

امام باقر عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله بر كوه صفا ايستاد و فرمود: «اى بنى هاشم! اى بنى عبدالمطلب! همانا منم رسول خدا براى شما و به شما مهر مى ورزم و مرا عملِ خود است و هر يك از شما را نيز عملِ خويش. مگوييد: محمّد از ما است و هر جا كه وى درآيد، ما نيز درآييم. به خدا سوگند چنين نيست؛ دوستان من نه از شمايند ـ اى بنى عبدالمطلب ـ و نه از غير شما، مگر آن كه تقواپيشه باشند. هلا كه اگر در روز قيامت، بار دنيا بر دوش آييد و ديگران بار آخرت بر دوش آيند، شما را نخواهم شناخت. هلا كه در رابطه خودم و شما و نيز خودم و خدا نسبت به شما، هر گونه عذرى را از شما واستاندم».

تنبيه الخواطر:[به رسول خدا صلى الله عليه و آله] گفته شد: «اى رسول خدا! كدام افراد امت تو بدترينند؟» فرمود: «ثروتمندان».