پناه جُستن از فقر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! هر آينه از كفر و فقر و عذاب قبر به تو پناه مى جويم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! براى ما در نان بركت قرار ده و ميان ما و آن، جدايى مينداز. اگر نان نبود، ما نماز نمى خوانديم و روزه نمى گزارديم و واجب هاى پروردگارمان را انجام نمى داديم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! هر آينه به تو پناه مى جويم از اين كه در [سايه]توانگرى ات، دچار فقر شوم.

امام على عليه السلامـ در قنوت خويش ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فراوان فرست و مرا با حلالت از حرامت بى نياز ساز و از فقر در امانم دار.

امام زين العابدين عليه السلام:به تو پناه مى جوييم. از توان نداشتن براى تأمين نيازهاى خود. و از فقر نزد همگنان و از زندگانىِ سخت.

امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى مكارم الأخلاق وى ـ:بار خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فراوان فرست و زندگانى ام را سخت مساز و دعايم را باز مگردان؛ كه هر آينه من براى تو ناسازى قرار نمى دهم و با تو شريكى را نمى خوانم.

امام باقر عليه السلام:بار خدايا. مرا روزى اى مده كه سركشم سازد و به فقرى دچارم مكن كه به سببِ ابتلا در تنگنا به تيره بختى افتم. مرا در دنيايم زندگانى گشاده و شيرين و گوارا عطا فرما و دنيا را زندانِ من مساز.

امام صادق عليه السلام:پدرم صبحگاهان مى فرمود: «. بار خدايا! هر آينه به تو پناه مى برم از اين كه تيره بختى را درك كنم و از دشمنان سرزنش بينم. به تو پناه مى جويم از فقر و سنگين بارى؛ و از اين كه در خاندان و دارايى و فرزندانم، چهره اى زشت يابم».

امام صادق عليه السلام:بار خدايا!. از آن پس كه مرا توانگرى بخشيدى، به فقر گرفتارم مكن.

امام كاظم عليه السلام ـ در دعاى ماه رمضان ـ:بار خدايا! بدين سان، بيم و آفت هاى اين سال و بيمارى ها و فتنه و بدى ها و اندوه ها و تنگناىِ معيشت در آن را از من دور بدار.