حدیث دربارهدر نظر گرفتن اولويّت ها

الكافي عن أحدهما عليهماالسلام:لاتوجِب عَلى نَفسِكَ الحُقوقَ، وَاصبِر عَلَى النَّوائِبِ، ولا تَدخُل في شَيءٍ مَضَرَّتُهُ عَلَيكَ أعظَمُ مِن مَنفَعَتِهِ لِأَخيكَ. ۱

الكافى از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام:كارى مكن كه حقوق ديگران بر عهده تو افتد؛ و بر بلاهاى بزرگ شكيبا باش؛ و در كارى وارد نشو كه زيان آن براى خودت، بيشتر از سود آن براى برادر [ايمانى] اَت باشد.

۱.الكافي: 4 / 33 / 3 عن الحسن بن عليّ الجرجاني عمّن حدّثه.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی پایه های توسعه مصرف آنچه در مصرف دارایی های خصوصی شایسته است +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر يك از شما كه فقير است، نخست به خود بپردازد؛ اگر مالى افزون آمد، به خانواده اش دهد؛ اگر بيشينه اى مانْد، به خويشاوندان يا پيوستگانش پردازد؛ و اگر باز هم ماند، اين سو و آن سو هزينه كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين مالى كه مرد هزينه مى كند، چنين است: مالى كه به مصرف خانواده خود مى رساند؛ آن چه هزينه چهارپاى خويش مى كند تا با آن در راه خدا تلاش كند؛ و مالى كه در مسير خداوند، براى دوستانش هزينه مى كند.

مستدرك الوسائل از اَنَس:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا آگهى تان دهم كه از پنج دينار، كدام نيكوتر و برتر است؟» گفتند: «آرى». فرمود: «برترينِ پنج دينار، آن است كه براى مادر خويش هزينه كنى؛ و از چهار دينار باقى مانده، آن كه هزينه پدرت سازى؛ و از سه دينار، آن كه براى خود و خانواده ات مصرف نمايى؛ و از دو دينار، آن كه به مصرف خويشاوندانت رسانى؛ و فروترين و كم پاداش ترين دينار آن است كه براى خدا انفاق كنى».

امام رضا عليه السلام:مردى دو دينار نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: «اى رسول خدا! مى خواهم اين دو را در راه خدا هزينه كنم». فرمود: «آيا پدر و مادرت يا يكى از آن دو زنده اند؟» گفت: «آرى». فرمود: «روانه شو و آن دو دينار را براى آنان هزينه كن، كه تو را بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق كنى». پس بازگشت و چنان كرد. آن گاه، دو دينار ديگر نزد پيامبر آورد و گفت: «آن كار را كردم. اكنون مى خواهم اين دو دينار را در راه خدا صرف كنم». فرمود: «آيا فرزند دارى؟» گفت: «آرى». فرمود: «برو و آن دو دينار را براى فرزندت هزينه كن؛ كه آن، تو را بهتر از اين است كه در راه خدا انفاق ورزى». پس بازگشت و چنان كرد. سپس دو دينار ديگر نزد پيامبر آورد و گفت: «اى رسول خدا! آن كار نيز كردم. اين دو دينار ديگر است كه مى خواهم در راه خدا انفاق كنم». فرمود: «آيا همسر دارى؟» گفت: «آرى». فرمود: «آن دو را براى همسرت مصرف كن؛ كه برايت بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق كنى». پس بازگشت و همان كار كرد. ديگر بار دو دينار نزد پيامبر آورد و گفت: «اى رسول خدا! آن كار كردم. اين دو دينار را خواهم كه در راه خدا مصرف كنم». فرمود: «آيا خدمتكار دارى؟» گفت: «آرى». فرمود: «برو و آن دو دينار را براى خدمتكارت هزينه كن؛ كه اين تو را بهتر از صرف كردن در راه خدا است». پس آن مرد چنين كرد. آن گاه، دو دينار ديگر نزد پيامبر آورد و گفت: «اى رسول خدا! مى خواهم اين دو دينار را در راه خدا به مصرف رسانم». فرمود: «چنين كن؛ و بدان كه اين دو دينار برترين دينارهايت نيستند».

الكافى از محمّد بن سنان از حذيفة بن منصور از امام صادق عليه السلام:«براى برادر [ايمانى]اَت در كارى وارد مشو كه زيانش براى تو بيشتر از سودش براى وى باشد». ابن سنان گفت: «يعنى مردى را بدهىِ سنگين است و تو با مال خويش بخشى از بدهى او را مى پردازى؛ بدين سان، هم مال تو از دست مى رود و هم نمى توانى تمام بدهى او را بپردازى».

امام كاظم عليه السلام:براى برادران [ايمانى]اَت از خود چندان مايه مگذار كه زيان آن برايت بيشتر از سودش براى ايشان باشد.