حدیث دربارهمصرف به اندازه نياز
الكافي عن محمّد بن مسلم:قالَ رَجُلٌ لِأَبي جَعفَرٍ عليه السلام: إنَّ لي ضَيعَةً بِالجَبَلِ أستَغِلُّها في كُلِّ سَنَةٍ ثَلاثَ [ةَ] آلافِ دِرهَمٍ، فَاُنفِقُ عَلى عِيالي مِنها ألفَي دِرهَمٍ وأتَصَـدَّقُ مِنـها بِأَلـفِ دِرهَـمٍ في كُلِّ سَنَةٍ، فَقالَ أبو جَعفَرٍ عليه السلام: إن كانَتِ الأَلفانِ تَكفيهِم في جَميعِ ما يَحتاجونَ إلَيهِ لِسَنَتِهِم فَقَد نَظَرتَ لِنَفسِكَ، ووُفِّقتَ لِرُشدِكَ، وأجرَيتَ نَفسَكَ في حَياتِكَ بِمَنزِلَةِ ما يوصي بِهِ الحَيُّ عِندَ مَوتِهِ. ۱
الكافى از محمّد بن مسلم: مردى به امام باقر عليه السلام گفت: «مرا در كوهستان، زمينى است كه هر سال سه هزار درهم از بابت آن اجاره مى ستانم؛ دو هزارش را هزينه خانواده ام مى كنم و هزارش را هر ساله صدقه مى دهم». امام باقر عليه السلامالكافى از محمّد بن مسلم: مردى به امام باقر عليه السلام گفت: «مرا در كوهستان، زمينى است كه هر سال سه هزار درهم از بابت آن اجاره مى ستانم؛ دو هزارش را هزينه خانواده ام مى كنم و هزارش را هر ساله صدقه مى دهم». امام باقر عليه السلام فرمود: «اگر آن دو هزار درهم همه نيازهاى سالانه ايشان را تأمين مى كند، همانا خوب در [كار]خود انديشيده اى و به كمال خويش توفيق يافته اى و در دوران زندگى ات، همان پاداشى را برده اى كه كسى از وصيّت [به كار خير]پس از مرگش مى بَرَد».
۱.الكافي: 4 / 11 / 2.