حدیث دربارهروش پيامبر و جانشينانشان در روزى جُستن

توسعه اقتصادی ج ۱، ص ۱۹۸، ح ۳۲۹

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

روش پيامبر و جانشينانشان در روزى جُستن

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ داودَ عليه السلام كانَ لا يَأكُلُ إلاّ مِن عَمَلِ يَدِهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا داوود عليه السلام جز از دسترنج خود نمى خورْد.

۱.صحيح البخاري: 2 / 730 / 1967 وج 3 / 1256 / 3235 نحوه وكلاهما عن أبي هريرة، كنز العمّال: 4 / 8 / 9222 وراجع السنن الكبرى: 6 / 209 / 11691.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی پایه های توسعه کار روش پیامبر و جانشینانشان در روزی جستن

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه آن گاه كه خداوند آدم را به زمين فرود آورد، وى را فرمان داد كه با دستش كشت و كار كند و از دسترنج خويش بخورَد، حال كه بهشت و نعمت آن را پشت سر نهاده است.

امام على عليه السلام:هر آينه داوود عليه السلام با دست خويش، از برگ خرما بوريا مى بافت و به همنشينانش مى گفت: «كدام يك از شما براى فروش آن، مرا يارى مى كند؟» و آن گاه، از بهاى آن، قرصِ نانِ جُو مى خورْد.

امام على عليه السلام:خداوند به داوود عليه السلام چنين وحى فرمود: «اگر از بيت المال نمى خوردى و به دست خويش كار مى كردى، بنده اى شايسته بودى». داوود چهل بامداد گريست و خداوند به آهن وحى فرمود: «براى بنده ام داوود نرم شو!»؛ پس خداوند آهن را براى وى نرم كرد و او هر روز زرهى مى ساخت و به هزار درهم مى فروخت. او سيصد و شصت زره ساخت و به سيصد و شصت هزار [درهم] فروخت و از بيت المال بى نياز گشت.

عوالى اللآلى:حكايت شده است كه حضرت داوود عليه السلام نيّت داشت كه هر گاه يكى از بنى اسرائيل را مى پذيرفت، نظر وى را درباره خويش باز مى پرسيد؛ و وى نيز او را مى ستود، تا آن كه با مردى ديدار كرد كه گفت: «[داوود]خوب بنده اى است، اگر خصلتى در او نباشد!» فرمود: «آن خصلت چيست؟» گفت: «او از بيت المال مى خورَد». داوود گريست و دانست كه [اين تذكّر خدا است كه]به وى هديه شده است. سپس خداوند به آهن وحى فرمود: «براى بنده ام داوود نرم شو!» آن گاه، خداى آهن را براى او نرم ساخت و او هر روز زرهى مى ساخت و به هزار درهم مى فروخت. پس سيصد و شصت زره ساخت و به سيصد و شصت هزار [درهم]فروخت و از بيت المال بى نياز شد.

الزهد لابن المبارك از ابو اسحاق:ميان شترداران و گوسفندداران گفت و گو درگرفت و شترداران در برابر گوسفندداران گردن افرازى كردند. خبردار شديم كه اين رويداد براى پيامبر صلى الله عليه و آلهذكر شد و او فرمود: «موسى عليه السلامدر حالى [به پيامبرى]برانگيخته شد كه گوسفند مى چرانيد؛ و داوود [هم]در حالى [به پيامبرى]برانگيخته شد كه گوسفند مى چرانيد؛ و من [نيز] در حالى برانگيخته شدم كه در [منطقه]اَجياد، براى طايفه ام گوسفند مى چرانيدم».

مسند ابن حنبل از ابوسعيد خدرى:شترداران و گوسفندداران نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهبه يكديگر فخر مى فروختند. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «موسى عليه السلامبرانگيخته شد، در حالى كه براى طايفه اش گوسفند مى چرانيد؛ و من [نيز]برانگيخته شدم، در حالى كه در [منطقه]اجياد، براى طايفه ام گوسفند مى چرانيدم».

صحيح البخاري از ابوهريره از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند هيچ پيامبرى را برنينگيخت مگر آن كه گوسفند مى چرانيد. يارانش گفتند: «تو نيز؟» فرمود: «آرى؛ من [نيز] با گرفتنِ يك قيراط [= 241 دينار]، براى مردم مكّه گوسفند مى چرانيدم».

تاريخ الطبري از ابن اسحاق:آن گاه كه راست گفتارى، امانت دارى، و والا منشىِ پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهبراى حضرت خديجه ـ سلام اللّه عليها ـ مسلّم گشت، فرستاده اى نزد وى گسيل داشت و به وى پيشنهاد كرد كه دارايى اش را براى بازرگانى به شام ببرد. رسول خدا صلى الله عليه و آلهپذيرفت و با دارايى او بدان مقصد روان شد.