حدیث دربارهمُباهله

دلائل النبوّةـ از جابر ـ: عاقب و طيّب، نزد پيامبر آمدند. پيامبر صلى الله عليه و آله، آن دو را به اسلام فرا خواند. گفتند: اى محمّد! ما پيش از تو اسلام آورده ايم! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «دروغ مى گوييد و اگر بخواهيد، به شما مى گويم كه چه چيزْ شما را از مسلمان بودن مانع مى شود». گفتند: آگاهمان كن. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «دوست داشتن صليب و مى گسارى و خوردن گوشت خوك». پيامبر صلى الله عليه و آله آن دو را به نفرين كردن فرا خواند و آن دو براى صبح زودِ روز بعد، قرار گذاشتند. پيامبر صلى الله عليه و آله صبح زود به راه افتاد و دست على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را گرفت و در پىِ آن دو فرستاد كه بيايند؛ ولى آن دو از آمدن خوددارى ورزيدند و به حقّانيت پيامبر خدا اعتراف كردند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سوگند به آن كه مرا به حق بر انگيخت، اگر [آنچه گفتند] انجام مى دادند، اين درّه بر ايشان آتش مى بارانْد». اين آيه در حقّ آنها نازل شد: «بگو: بياييد تا فرا خوانيم، ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را، ما زنان خود را و شما زنان خود را، ما جان هاى خود را و شما جان هاى خود را» . شَعبى از قول جابر مى گويد: مقصود از «أَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ» پيامبر خدا و على عليه السلام، و مقصود از «أَبْنَآءَنَا وَأَبْنَآءَكُمْ» حسن و حسين عليهماالسلام و مقصود از «نِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمْ» فاطمه عليهاالسلاماست.