حدیث دربارهاطلاع علماى بنى اسرائيل و ايمان آوردن شمارى از دانايان اهل كتاب
تفسير القمّي:وَأمَّا قَولُهُ: «الَّذِينَ ءَاتَيْنَـهُمُ الْكِتَـبَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ» ۱ الآيَة، فَإنَّ عُمَرَ بنَ الخَطَّابِ قالَ لِعَبدِاللّهِ بنِ سَلامٍ: هَل تَعرِفونَ مُحَمَّدا في كِتابِكُم؟ قالَ: نَعَم، وَاللّهِ نَعرِفُهُ بِالنَّعتِ الَّذي نَعَتَ اللّهُ لَنا إذا رَأيناهُ فيكُم، كَما يَعرِفُ أحَدُنا ابنَهُ إذا رَآهُ مَعَ الغِلمانِ، وَالَّذي يَحلِفُ بهِ ابنُ سَلامٍ لِأنَّا بِمُحَمَّدٍ هذا أشَدُّ مَعرِفَةً مِنِّي بِابنِي. ۲
تفسير القمّىـ درباره آيه «كسانى كه به ايشان، كتاب [آسمانى] داديم، او (محمّد) را مى شناسند؛ همان گونه كه پسران خود را مى شناسند.» ـ: عمر بن خطّاب به عبداللّه بن سلاّم گفت: آيا شما در كتاب خود، محمّد را مى شناسيد؟
گفت: آرى، به خدا قسم، هرگاه در ميان شما باشد، او را از طريق صفاتى كه خداوند از او برايمان بيان داشته است، مى شناسيم؛ همان گونه كه هر يك از ما هر گاه فرزند خود را در ميان ديگر كودكان ببيند، مى شناسد. سوگند به آن كه ابن سلاّم به او سوگند مى خورد، من اين محمّد را بهتر از فرزندم مى شناسم.