حدیث دربارهتوكّل

امام صادق عليه السلام:در جنگ ذات الرقّاع، پيامبر خدا در كنار درّه اى، زير درختى توقّف كرد. در همين هنگام، سيلى آمد و ميان ايشان و يارانش فاصله انداخت. مردى از مشركان، كه متوجّه شد ياران پيامبر خدا از او دور افتاده اند و منتظرِ بند آمدن سيل هستند. به هم رزمان خود گفت: من محمّد را مى كشم. آمد و به روى پيامبر خدا شمشير كشيد و گفت: اى محمّد! كيست كه تو را از دست من نجات دهد؟ پيامبر فرمود: «همان كسى كه پروردگار من و توست». در اين هنگام، جبرئيل عليه السلام آن مرد را از اسبش پرت كرد و او به پشت، روى زمين افتاد. پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست و شمشير را برداشت، روى سينه او نشست و فرمود: «اى غورث! كيست كه تو را از دست من نجات دهد؟». عرض كرد: بخشندگى و آقايىِ تو اى محمّد! پيامبر صلى الله عليه و آله او را رها كرد. مرد از جا برخاست، در حالى كه مى گفت: به خدا قسم كه تو، از من بهتر و بزرگوارترى.