مخالفت با قرآن
3 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: عَلَيكُم بِالقُرآنِ؛ فَإِنَّهُ شافِعٌ مَشَفَّعٌ، وماحِلٌ مُصَدَّقٌ، ومَن جَعَلَهُ أمامَهُ قادَه إلَى الجَنَّةِ، ومَن جَعَلَهُ خَلفَهُ ساقَهُ إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به قرآن، چنگ در زنيد؛ زيرا قرآن، شفاعت كنندهاى است كه شفاعتش پذيرفته مىشود، و سعايت كنندهاى است كه سعايتش تصديق مىگردد. ۲ هر كه قرآن را پيشواى خود قرار دهد، قرآن او را به بهشت رهبرى مىكند؛ ولى هر كه آن را پشت سر خود قرار دهد، به سوى آتش سوقش مىدهد.
۱.الكافي: ج 2 ص 599 ح 2 عن السكوني عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، تفسير العيّاشي: ج 1 ص 2 ح 1 عن محمّد بن مسعود عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام عنه صلى الله عليه و آله، النوادر للراوندي: ص 144 ح 197 عن الإمام عليّ عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله، بحار الأنوار: ج 77 ص 134 ح 46؛ المعجم الكبير: ج 10 ص 198 ح 10450 عن عبد اللّه بن مسعود، موارد الظمآن: ص 443 ح 1793، شعب الإيمان: ج 2 ص 351 ح 2510 كلاهما عن جابر، كنز العمّال: ج 1 ص 516 ح 2306.
۲.يعنى: كسى كه از قرآن پيروى كند و به احكام و فرمانهاى آن عمل نمايد، قرآن، شفاعتش مىكند و شفاعتش در نزد خدا پذيرفته مىشود؛ ولى كسى كه به دستورات آن عمل نكند و بر خلاف آنها رفتار نمايد، قرآن نيز در قيامت، اين رفتار او را گزارش مىدهد و گزارش او تصديق خواهد شد.
عنه صلى الله عليه و آله: اَلقُرآنُ هُدىً مِنَ الضَّلالَةِ، وتِبيانٌ مِنَ العَمى، وَاستِقالَةٌ مِنَ العَثرَةِ، ونورٌ مِنَ الظُّلمَةِ، وضِياءٌ مِنَ الأَحداثِ، وعِصمَةٌ مِنَ الهَلَكَةِ، ورُشدٌ مِنَ الغَوايَةِ، وبَيانٌ مِنَ الفِتَنِ، وبَلاغٌ مِنَ الدُّنيا إلَى الآخِرَةِ، وفيهِ كمالُ دينِكُم، وما عَدَلَ أحَدٌ عَنِ القُرآنِ إلّا إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: قرآن، در گمراهىها راهنماست و زداينده كورىها و نجات دهنده از لغزش است. نورى است در تاريكى و پرتوى در رخدادها [و بدعتها]. نگه دارنده از نابودى و ارشاد كننده در كجراهه هاست. در فتنهها روشنگر است و از [حضيضِ] دنيا به [سعادت] آخرت مىرساند. كمال دين شما، در آن است و هيچ كس از قرآن منحرف نمىشود، مگر آن كه به سوى دوزخ خواهد رفت.
۱.الكافي: ج 2 ص 600 ح 8 عن الإمام الصادق عليه السلام، تفسير العيّاشي: ج 1 ص 5 ح 8، بحار الأنوار: ج 92 ص 26 ح 28.
عنه صلى الله عليه و آله: إنَّ هذَا القُرآنُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وماحِلٌ مُصَدَّقٌ؛ مَن شَفَعَ لَهُ القُرآنُ يَومَ القِيامَةِ نَجا، ومَن مَحَلَ بِهِ القُرآنُ يَومَ القِيامَةِ كَبَّهُ اللّهُ فِي النّارِ عَلى وَجهِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: همانا اين قرآن، شفاعت كنندهاى است كه شفاعتش پذيرفته است و سعايت كنندهاى است كه سخنانش تصديق مىشود. كسى كه قرآن در روز قيامت برايش شفاعت كند، نجات مىيابد و كسى كه قرآن در روز قيامت از او بد بگويد، خداوند، او را در آتش، سرنگون خواهد ساخت.
۱.كنز العمّال: ج 1 ص 552 ح 2474 نقلاً عن محمّد بن نصر عن أنس.