حدیث دربارهپناه جستن به خدا از آتش
عنه عليه السلام ـ مِمّا كانَ يَدعو بِهِ في قُنوتِ صَلاةِ الوَترِ ـ : يا مَن كَرَّمَني وشَرَّفَني ونَعَّمَني، أعوذُ بِكَ مِنَ الزَّقّومِ، وأعوذُ بِكَ مِنَ الحَميمِ، وأعوذُ بِكَ مِن مَقيلٍ فِي النّارِ، بَينَ أطباقِ النّارِ، في ظِلالِ النّارِ، يَومَ النّارِ، يا رَبَّ النّارِ.
اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ مَقيلاً فِي الجَنَّةِ بَينَ أنهارِها وأشجارِها وثِمارِها ورَيحانِها وخَدَمِها وأزواجِها.
اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ خَيرَ الخَيرِ: رِضوانَكَ وَالجَنَّةَ، وأعوذُ بِكَ مِن شَرِّ الشَّرِّ:
سَخَطِكَ وَالنّارِ. هذا مَقامُ العائِذِ بِكَ مِنَ النّارِ. ۱
امام على عليه السلام ـ در دعايى كه در قنوت نماز وَتْر مىخواند ـ : اى آن كه مرا گرامى داشتى و شرافت بخشيدى و نعمتم دادى! از زَقّوم، به تو پناه مىبرم و از آب جوشان، به تو پناه مىبرم و ـ اى پروردگار آتش ـ! از خفتن در آتش در ميان طبقات آتش، در سايههاى آتش، در روز آتش، به تو پناه مىبرم.
بار خدايا! آسودن در بهشت را در ميان جويباران و درختان و ميوهها و گلها و خدمتكاران و همسران بهشتى، از تو مىخواهم.
بار خدايا! بهترينِ بهترينها را كه همان خشنودىات و بهشت است، از تو مىخواهم و از بدترينِ بدها كه همان، خشم تو و آتشت است، به تو پناه
مىبرم. اينك در پيشگاه تو، كسى ايستاده است كه از آتش به تو پناه آورده است.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 492 ح 1412، بحار الأنوار: ج 87 ص 270 ح 67.