حدیث دربارهطبقات آتش
الكافي عن سدير عن الإمام الباقر عليه السلام: يُؤتى شارِبُ الخَمرِ يَومَ القِيامَةِ مُسوَدّا وَجهُهُ، مُدلَعا لِسانُهُ، يَسيلُ لُعابُهُ عَلى صَدرِهِ، وحَقٌّ عَلَى اللّهِ عز و جل أن يَسقِيَهُ مِن طينَةِ خَبالٍ ـ أو قالَ: مِن بِئرِ خَبالٍ ـ، قُلتُ: وما بِئرُ خَبالٍ؟ قالَ: بِئرٌ يَسيلُ فيها صَديدُ الزُّناةِ. ۱
الكافى ـ به نقل از سدير ـ : امام باقر عليه السلام فرمود: «روز قيامت، شرابخوار را در حالى مىآورند كه رويش سياه و زبانش آويزان است و آب دهانش بر سينهاش كش كرده است، و بر خداوند عز و جل است كه از زرداب دوزخيان به او بنوشاند» يا فرمود: «از چاه زرداب».
گفتم: چاه زرداب چيست؟
فرمود: «چاهى است كه زردابِ [فرج] روسپيان، در آن مىريزد».
۱.. الكافي: ج6 ص396 ح 3، تهذيب الأحكام: ج 9 ص103 ح 448، وسائل الشيعة: ج 17 ص 237 ح 31931.