حدیث دربارهطبقات آتش

بهشت و دوزخ ج ۲، ص ۵۷۵، ح ۸۶۳

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

طبقات آتش

منية المريد عن رسول اللّه‏ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: اِستَعيذوا بِاللّه‏ِ مِن «جُبِّ الخِزيِ». قيلَ: وما هُوَ يا رَسولَ اللّه‏ِ؟ قالَ: وادٍ في جَهَنَّمَ اُعِدَّ لِلمُرائينَ. ۱

منية المُريد: پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «از جُبّ الخِزْى (چاهِ رسوايى و خوارى) به خدا پناه ببريد». گفته شد: آن چيست، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «درّه‏اى است در جهنّم كه براى رياكاران، آماده شده است».

۱.. منية المريد: ص 318، بحارالأنوار: ج 72 ص 303 ح 50.

کلیدواژه‌ها دوزخ توضیحی درباره حکم ساختن مجسمه طبقات آتش

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: آتش، اهل خود را مى‏خورد تا اين كه به دل‏هايشان مى‏رسد، آن گاه باز مى‏ايستد. آن گاه دوزخيان به حال اوّل خود باز مى‏گردند و آتش دوباره آنها را مى‏خورد تا به دل‏هايشان برسد، و تا ابد، همين وضع ادامه دارد. اين است سخن خداى متعال كه: «آتش افروخته خداست كه به دل‏ها مى‏رسد» .

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: وَيل، پرتگاهى در جهنّم است كه كافر در آن سقوط مى‏كند و چهل سال طول مى‏كشد تا به تهِ آن برسد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: صَعود، كوهى از آتش است كه كافر، هفتاد سال از آن بالا مى‏رود و در همين مدّت از آن سقوط مى‏كند و اين كار او تا ابد ادامه مى‏يابد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ـ در باره اين سخن خداى متعال: «به زودى، او را به بالا رفتن از گردنه وادار مى‏كنم» ـ : آن، كوهى از آتش در دوزخ است كه [كافر] وادار مى‏شود از آن بالا رود، و هر گاه دستش را بر آن بگذارد، دست او ذوب مى‏شود و چون بردارد، دستش بر مى‏گردد، و هر گاه پايش را بر آن بگذارد، پاى او ذوب مى‏شود و چون بردارد، پايش بر مى‏گردد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: فَلَق، زندانى در جهنّم است كه گردن‏فرازان و متكبّران، در آن زندانى مى‏شوند و [حتّى]جهنّم از آن به خدا پناه مى‏برد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: جبرئيل با رخسارى رنگ برگشته نزد من آمد. گفتم: اى جبرئيل! چه شده است كه تو را رنگ برگشته مى‏بينم؟ گفت: به آتش نگريستم. درّه‏اى را در جهنّم ديدم كه مى‏جوشد. گفتم: اى مالك! اين براى چه كسانى است؟ گفت: براى سه دسته: احتكار كنندگان، دائم الخمرها و جاكش‏ها.

جامع الأخبار ـ به نقل از انس بن مالك ـ : پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «در جهنّم، درّه‏اى است كه دوزخيان، روزى هفتاد هزار بار از آن [به درگاه خدا] فريادخواهى مى‏كنند. در آن درّه، اتاقى از آتش است و در آن اتاق، چاهى از آتش و در آن چاه، صندوقى از آتش و در آن صندوق، مارى هزار سر است كه در هر سرى، هزار دهان و در هر دهانى، ده هزار نيش و هر نيشى هزار گز است». گفتم: اى پيامبر خدا! اين عذاب براى چه كسى است؟ فرمود: «براى قرآن‏دانى است كه شراب بنوشد».

الكافى ـ به نقل از سدير ـ : امام باقر عليه ‏السلام فرمود: «روز قيامت، شرابخوار را در حالى مى‏آورند كه رويش سياه و زبانش آويزان است و آب دهانش بر سينه‏اش كش كرده است، و بر خداوند عز و جل است كه از زرداب دوزخيان به او بنوشاند» يا فرمود: «از چاه زرداب». گفتم: چاه زرداب چيست؟ فرمود: «چاهى است كه زردابِ [فرج] روسپيان، در آن مى‏ريزد».