حدیث دربارهروزه

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: مَن صامَ رَجَبا كُلَّهُ كَتَبَ اللّه‏ُ لَهُ رِضاهُ، ومَن كَتَبَ لَهُ رِضاهُ لَم يُعَذِّبهُ. ۱

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر كس تمام ماه رجب را روزه بگيرد، خداوند، خشنودى خود را برايش مى‏نويسد، و كسى كه خداوند، خشنودى خود را براى او نوشته باشد، دچار عذاب او نمى‏شود.

۱.المقنعة: ص 372، مصباح المتهجّد: ص 797، جامع الأخبار: ص 206 ح 508 كلاهما عن سماعة بن مهران عن الإمام الصادق عليه ‏السلام عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله، الإقبال: ج 3 ص 192 عن الإمام الصادق عليه ‏السلام عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله وفي الثلاثة الأخيرة «رضوانه» بدل «رضاه» في كلا الموضعين، بحارالأنوار: ج 97 ص 54 ح 44.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روزه، سپرى در برابر آتش [دوزخ] است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روزه، سپرى در برابر عذاب خداست.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روزه، سپر است؛ يعنى پوششى در برابر گزندهاى دنيا و پرده‏اى در برابر عذاب آخرت است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ بنده‏اى نيست كه يك روز در راه خدا روزه بگيرد، مگر اين كه خداوند متعال در مقابل آن روز، چهره او را هفتاد سال، از آتش [دوزخ]دور مى‏گردانَد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر كس يك روز در راه خدا روزه بگيرد، خداوند، جهنّم را به فاصله يكصد سال راه، از او دور مى‏گردانَد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: به امّت من در ماه رمضان، پنج چيز داده شده كه به امّت هيچ پيامبرى پيش از من، داده نشده است: يكى آن كه چون اوّلين شب ماه رمضان فرا برسد، خداوند عز و جل به آنان مى‏نگرد، و كسى كه خدا به او بنگرد، ديگر هرگز دچار عذاب او نمى‏شود.

امام باقر عليه ‏السلام: پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله، در آستانه فرا رسيدن ماه رمضان، يعنى سه روز مانده از ماه شعبان، به بلال فرمود: «در ميان مردم، ندا بده [تا جمع گردند]». مردم جمع شدند. ايشان، بر منبر رفت و حمد و ثناى الهى را به جا آورد و سپس فرمود: «اى مردم! اين ماه كه خداوند، شما را بدان مفتخر ساخته است و به زودى از راه مى‏رسد، آقاى ماه‏هاست. يك شب آن، از هزار ماه، بهتر است. در اين ماه، درهاى آتش [دوزخ]، بسته و درهاى بهشت، باز مى‏شوند».

امام على عليه ‏السلام: بهترين وسيله تقرّب به خدا، براى آنان كه جوياى وسيله تقرّب هستند، ايمان به خدا و پيامبرِ اوست و جهاد در راه خدا، و [اظهار] شعار اخلاص (توحيد) ـ كه [آواى] فطرت است ـ، و بر پا داشتن نماز ـ كه عين دين است ـ، و دادن زكات ـ كه از واجبات خداوند عز و جل است ـ، و گرفتن روزه ـ كه سپرى در برابر عذاب اوست ـ.