حدیث دربارهروزه

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: مَن صامَ يَوما في سَبيلِ اللّه‏ِ باعَدَ اللّه‏ُ مِنهُ جَهَنَّمَ مَسيرَةَ مِئَةِ عامٍ. ۱

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر كس يك روز در راه خدا روزه بگيرد، خداوند، جهنّم را به فاصله يكصد سال راه، از او دور مى‏گردانَد.

۱.المعجم الكبير: ج 17 ص 335 ح 927، مسند أبي يعلى: ج 2 ص 314 ح 1761، مسند الشاميّين: ج 2 ص 46 ح 896 كلّها عن عقبة بن عامر و ج 1 ص 171 ح 290، المعجم الأوسط: ج 3 ص 309 ح 3249 كلاهما عن عمرو بن عبسة، المصنّف لعبد الرزاق: ج 5 ص 301 ح 9683 عن أبي اُمامة، كنز العمّال: ج 4 ص 341 ح 10801.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روزه، سپرى در برابر آتش [دوزخ] است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روزه، سپرى در برابر عذاب خداست.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روزه، سپر است؛ يعنى پوششى در برابر گزندهاى دنيا و پرده‏اى در برابر عذاب آخرت است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ بنده‏اى نيست كه يك روز در راه خدا روزه بگيرد، مگر اين كه خداوند متعال در مقابل آن روز، چهره او را هفتاد سال، از آتش [دوزخ]دور مى‏گردانَد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر كس تمام ماه رجب را روزه بگيرد، خداوند، خشنودى خود را برايش مى‏نويسد، و كسى كه خداوند، خشنودى خود را براى او نوشته باشد، دچار عذاب او نمى‏شود.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: به امّت من در ماه رمضان، پنج چيز داده شده كه به امّت هيچ پيامبرى پيش از من، داده نشده است: يكى آن كه چون اوّلين شب ماه رمضان فرا برسد، خداوند عز و جل به آنان مى‏نگرد، و كسى كه خدا به او بنگرد، ديگر هرگز دچار عذاب او نمى‏شود.

امام باقر عليه ‏السلام: پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله، در آستانه فرا رسيدن ماه رمضان، يعنى سه روز مانده از ماه شعبان، به بلال فرمود: «در ميان مردم، ندا بده [تا جمع گردند]». مردم جمع شدند. ايشان، بر منبر رفت و حمد و ثناى الهى را به جا آورد و سپس فرمود: «اى مردم! اين ماه كه خداوند، شما را بدان مفتخر ساخته است و به زودى از راه مى‏رسد، آقاى ماه‏هاست. يك شب آن، از هزار ماه، بهتر است. در اين ماه، درهاى آتش [دوزخ]، بسته و درهاى بهشت، باز مى‏شوند».

امام على عليه ‏السلام: بهترين وسيله تقرّب به خدا، براى آنان كه جوياى وسيله تقرّب هستند، ايمان به خدا و پيامبرِ اوست و جهاد در راه خدا، و [اظهار] شعار اخلاص (توحيد) ـ كه [آواى] فطرت است ـ، و بر پا داشتن نماز ـ كه عين دين است ـ، و دادن زكات ـ كه از واجبات خداوند عز و جل است ـ، و گرفتن روزه ـ كه سپرى در برابر عذاب اوست ـ.