حدیث دربارهتوبه و آمرزش خواهى
الإمام الباقر عليه السلام: كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: «مُقامي فيكُم وَالاستِغفارُ لَكُم حِصنٌ حَصينٌ مِنَ العَذابِ»، فَمَضى أكبَرُ الحِصنَينِ وبَقِيَ الاستِغفارُ، فَاكثِروا مِنهُ؛ فَإِنَّهُ مَمحاةٌ لِلذُّنوبِ، قالَ اللّهُ عز و جل: «وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ»۱.
امام باقر عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمود: «وجود من در ميان شما و آمرزشخواهى [شما] براى خودتان، دژى استوار در برابر عذاب است». دژ بزرگتر، رفت و آمرزشخواهى، مانده است. پس تا مىتوانيد، طلب آمرزش كنيد كه اين كار، گناهان را پاك مىكند. خداوند عز و جل فرموده است: «تا تو در ميان آنان هستى، خداوند، عذابشان نمىكند، و تا زمانى كه طلب آمرزش مىكنند، خداوند، آنان را عذاب نمىكند» .
۱.ثواب الأعمال: ص 197 ح 3، تفسير العياشي: ج 2 ص 54 ح 44 نحوه وكلاهما عن عبداللّه بن محمد الجعفي، جامع الأخبار: ص 146 ح 319، بحارالأنوار: ج 93 ص 279 ح 13.