حدیث دربارهنا سپاسى

رسول اللّه‏ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: يُؤتى بِعَبدٍ يَومَ القِيامَةِ، فَيوقَفُ بَينَ يَدَيِ اللّه‏ِ عز و جل، فَيَأمُرُ بِهِ إلَى النّارِ، فَيَقولُ: أي رَبِّ! أمَرتَ بي إلَى النّارِ وقَد قَرَأتُ القُرآنَ؟ فَيَقولُ اللّه‏ُ: أي عَبدي، إنّي أنعَمتُ عَلَيكَ ولَم تَشكُر نِعمَتي. فَيَقولُ: أي رَبِّ! أنعَمتَ عَلَيَّ بِكَذا فَشَكَرتُكَ بِكَذا، وأنعَمتَ عَلَيَّ بِكَذا وَشَكَرتُكَ بِكَذا. فَلا يَزالُ يُحصِي النِّعَمَةَ ويُعَدِّدُ الشُّكرَ. فَيَقولُ اللّه‏ُ تَعالى: صَدَقتَ عَبدي، إلّا أنَّكَ لَم تَشكُر مَن أجرَيتُ لَكَ نِعمَتي عَلى يَدَيهِ، وإنّي قَد آلَيتُ عَلى نَفسي أن لا أقبَلَ شُكرَ عَبدٍ لِنِعمَةٍ أنعَمتُها عَلَيهِ حَتّى يَشكُرَ مَن ساقَها مِن خَلقي إلَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: بنده‏اى در روز قيامت آورده و در پيشگاه خداوند عز و جل نگه داشته مى‏شود و دستور داده مى‏شود كه وارد آتش گردد. مى‏گويد: پروردگارا! دستور دادى وارد آتشم كنند، در حالى كه من، قرآن مى‏خواندم!؟ خداوند مى‏فرمايد: «بنده من! من به تو نعمتْ ارزانى داشتم و تو سپاس‏گزارى نكردى». او مى‏گويد: پروردگارا! به من، فلان مقدار، نعمت دادى. من هم فلان مقدار، سپاس‏گزارى كردم. و همين طور نعمت‏ها را شماره مى‏كند و از تعداد شكرگزارى‏اش ياد مى‏كند. خداوند متعال مى‏فرمايد: «بنده من! راست گفتى؛ امّا از كسى كه نعمت من از طريق او به دست تو رسيد، سپاس‏گزارى نكردى، در حالى كه من با خودم عهد كرده‏ام كه شكر نعمت بنده‏اى را كه به او نعمتى داده‏ام، نپذيرم، مگر اين كه از كسى كه آن نعمت را به او رسانده، سپاس‏گزارى كند».
۱.الأمالي للطوسي: ص 450 ح 1005 عن أبي الصلت الهروي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم ‏السلام، بحار الأنوار: ج 7 ص 224 ح 141؛ تاريخ بغداد: ج 10 ص 343 الرقم 5479 عن أبي الصلت الهروي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم ‏السلام عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۱