حدیث دربارهريا

امام صادق عليه ‏السلام: روز قيامت، بنده‏اى را كه نماز گزارده است، مى‏آورند. مى‏گويد: «پروردگارا! من به خاطر تو، نماز خواندم»؛ امّا به او گفته مى‏شود: نه؛ بلكه تو به خاطر اين نماز خواندى كه بگويند: «فلانى چه نماز خوبى مى‏خواند!». او را به آتش ببريد. سپس بنده‏اى را كه جنگيده است، مى‏آورند. مى‏گويد: «پروردگارا! من به خاطر تو جنگيدم»؛ امّا به او گفته مى‏شود: نه؛ بلكه تو به خاطر اين جنگيدى كه بگويند: «فلانى چه آدم شجاعى است!». او را به آتش ببريد. آن گاه بنده‏اى را كه قرآن آموخته است، مى‏آورند. مى‏گويد: «پروردگارا! من به خاطر تو، قرآن آموختم»؛ امّا به او گفته مى‏شود: نه؛ بلكه آموختى تا بگويند: «فلانى چه آواز خوشى دارد!». او را به آتش ببريد. سپس بنده‏اى را كه مالش را انفاق كرده است، مى‏آورند. او مى‏گويد: «پروردگارا! من به خاطر تو، اموالم را انفاق كردم»؛ امّا به او گفته مى‏شود: نه؛ بلكه از آن انفاق كردى تا بگويند: «فلانى چه سخاوتمند است!». او را به آتش ببريد.