حدیث دربارهمخالفت با قرآن
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: عَلَيكُم بِالقُرآنِ؛ فَإِنَّهُ شافِعٌ مَشَفَّعٌ، وماحِلٌ مُصَدَّقٌ، ومَن جَعَلَهُ أمامَهُ قادَه إلَى الجَنَّةِ، ومَن جَعَلَهُ خَلفَهُ ساقَهُ إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به قرآن، چنگ در زنيد؛ زيرا قرآن، شفاعت كنندهاى است كه شفاعتش پذيرفته مىشود، و سعايت كنندهاى است كه سعايتش تصديق مىگردد. ۲ هر كه قرآن را پيشواى خود قرار دهد، قرآن او را به بهشت رهبرى مىكند؛ ولى هر كه آن را پشت سر خود قرار دهد، به سوى آتش سوقش مىدهد.
۱.الكافي: ج 2 ص 599 ح 2 عن السكوني عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، تفسير العيّاشي: ج 1 ص 2 ح 1 عن محمّد بن مسعود عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام عنه صلى الله عليه و آله، النوادر للراوندي: ص 144 ح 197 عن الإمام عليّ عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله، بحار الأنوار: ج 77 ص 134 ح 46؛ المعجم الكبير: ج 10 ص 198 ح 10450 عن عبد اللّه بن مسعود، موارد الظمآن: ص 443 ح 1793، شعب الإيمان: ج 2 ص 351 ح 2510 كلاهما عن جابر، كنز العمّال: ج 1 ص 516 ح 2306.
۲.يعنى: كسى كه از قرآن پيروى كند و به احكام و فرمانهاى آن عمل نمايد، قرآن، شفاعتش مىكند و شفاعتش در نزد خدا پذيرفته مىشود؛ ولى كسى كه به دستورات آن عمل نكند و بر خلاف آنها رفتار نمايد، قرآن نيز در قيامت، اين رفتار او را گزارش مىدهد و گزارش او تصديق خواهد شد.