حدیث دربارهستم
عنه صلى الله عليه و آله: وَالَّذي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ! إنَّ العَبدَ لَيَأتي يَومَ القِيامَةِ لَهُ حَسَناتٌ كَأَمثالِ الجِبالِ الرَّواسي يَظُنُّ أنَّهُ سَيَدخُلُ بِهَا الجَنَّةَ، فَلا تَزالُ مَظلِمَتُهُ تَأتيهِ حَتّى ما يَبقى لَهُ حَسَنَةٌ، وحَتّى يُجعَلَ عَلَيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ أمثالُ الجِبالِ الرَّواسي ويُؤمَرُ بِهِ إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، روز قيامت، بنده در حالى مىآيد كه [در نامه اعمالش] به اندازه كوههاى استوار، كار نيك دارد و مىپندارد كه به سبب آنها به زودى وارد بهشت خواهد شد؛ امّا ستمها [و حق كشىها]يى كه كرده است، پيوسته نزد او مىآيند، تا جايى كه حتّى يك كار نيك هم برايش باقى نمىماند و [افزون بر اين،] گناهانى به اندازه كوههاى استوار، برايش قرار داده مىشود. آن گاه، فرمان مىرسد كه او را به آتش برند.
۱.الفردوس: ج 4 ص 364 ح 7050 عن جابر بن عبد اللّه، كنز العمّال: ج 3 ص 506 ح 7644.