خانه
کتابها
احادیث
معصومین(ع)
جستجو...
ورود
ثبتنام
خانه
کتابها
بهشت و دوزخ ج ۲
موضوعات
ستم
316. ستمگران و ياران آنان، در آتشاند.
حدیث درباره
ستم
بهشت و دوزخ ج ۲، ص ۲۸۵، ح ۳۱۶
پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله
ستم
عنه صلى الله عليه و آله:
أهلُ الجَورِ وأعوانُهُم فِي النّارِ.
۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
ستمگران و ياران آنان، در آتشاند.
۱.
المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 100 ح 7007، الفردوس: ج 2 ص 470 ح 4000 كلاهما عن حذيفة، كنز العمّال: ج 3 ص 498 ح 7589.
کلیدواژهها
دعا
موانع اجابت دعا
ستم
حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه
+3 مورد دیگر
احادیث دیگر این موضوع
۸
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پروردگارتان فرمود: «به عزّت و جلالم سوگند، حتما در دنيا و آخرت، از ظالم، انتقام مىگيرم!».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ستايش، خدايى را كه. بهشت را پاداش پرهيزگاران قرار داد، و آتش را كيفر ستمكاران.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، روز قيامت، بنده در حالى مىآيد كه [در نامه اعمالش] به اندازه كوههاى استوار، كار نيك دارد و مىپندارد كه به سبب آنها به زودى وارد بهشت خواهد شد؛ امّا ستمها [و حق كشىها]يى كه كرده است، پيوسته نزد او مىآيند، تا جايى كه حتّى يك كار نيك هم برايش باقى نمىماند و [افزون بر اين،] گناهانى به اندازه كوههاى استوار، برايش قرار داده مىشود. آن گاه، فرمان مىرسد كه او را به آتش برند.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: عدالت، ترازوى خدا در زمين است. پس هر كه عدالت را در پيش بگيرد، عدالت، او را به بهشت مىكشاند و هر كه آن را وا نهد، وى را به سوى آتش مىرانَد.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه در جستجوى مسند قضاى مسلمانان بر آيد و هنگامى كه به آن دست يافت، عدالت او بر ستمش چيره آيد، بهشتى خواهد بود؛ ولى آن كه ستم او بر عدالتش چيره آيد، دوزخى است.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر بخواهيد، شما را از فرمانروايى و چيستى آن، خبر مىدهم: آغازش سرزنش است، ميانهاش پشيمانى، و فرجامش عذاب روز رستاخيز، مگر براى آن كس كه دادگرى پيشه كند.
امام على عليه السلام: ستم، آتش را [بر ستمگر] واجب مىگرداند.
امام على عليه السلام: كسى كه به بندگان خدا ستم كند، خداوندْ خود، طرف دعواى اوست و نه بندگانش، يعنى: طرف حسابش خداست و نه آن بندهاى كه به او ستم شده است. و هر گاه خداوند سبحان، طرف دعواى كسى باشد، دليل او را [در ستمى كه كرده،] ابطال مىكند و وى را در دنيا و آخرتش عذاب مىدهد.
حدیث 315
موضوع
حدیث 317