حدیث دربارهشرك
الدّرّ المنثور عن جابر: سُئِلَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَنِ الموجِبَتَينِ، قالَ: «مَن جَاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ خَيرٌ مِّنهَا وَ هُم مِّن فَزَعٍ يَومَـئِذٍ ءَامِنُونَ * وَ مَن جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّت وُجُوهُهُم فِى النَّارِ هَل تُجزَونَ إِلّا مَا كُنتُم تَعمَلُونَ» قالَ: مَن لَقِيَ اللّهَ لا يُشرِكُ بِهِ شَيئاً دَخَلَ الجَنَّةَ، وَمَن لَقِيَ اللّهَ يُشرِكُ بِهِ دَخَلَ النّارَ. ۱
الدرّ المنثور ـ به نقل از جابر ـ : از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره دو چيز واجب كننده [ى بهشت و دوزخ] سؤال شد. «فرمود: «هر كس نيكى به ميان آورَد، پاداشى بهتر از آن خواهد داشت و آنان از هراس آن روز ايمناند، و هر كس بدى به ميان آورَد، به رو در آتش [دوزخ] سرنگون مىشود. آيا جز آنچه مىكرديد، سزا داده مىشويد؟!» » و فرمود: «هر كس خدا را بدون آن كه بدو شرك بياورد، ملاقات كند، به بهشت مىرود، و هر كس با شرك به خدا او را ديدار كند، به آتش مىرود».
۱.الدرّ المنثور: ج 6 ص 385 نقلاً عن ابن مردويه.