حدیث دربارهآرزوى بازگشت به دنيا
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إِنَّ النّاسَ يَمُرُّونَ يَومَ القِيامَةِ عَلَى الصِّراطِ، وَالصِّراطُ دَحضٌ ۱ مَزَلَّةٌ يَتَكَفَّأُ بِأَهلِهِ، وَالنّارُ تَأخُذُ مِنهُم، وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَتَنطِفُ ۲ عَلَيهِم مِثلَ الثَّلجِ إِذا وَقَعَ، لَها زَفيرٌ وَشَهيقٌ.
فَبَينَما هُم كَذلِكَ إِذ جاءَهُم نِداءٌ مِنَ الرَّحمنِ: عِبادي مَن كُنتُم تَعبُدونَ في دارِ الدُّنيا؟ فَيَقولُونَ: رَبِّ! أَنتَ تَعلَمُ أَنّا إِيّاكَ كُنّا نَعبُدُ. فَيُجيبُهُم بِصَوتٍ لَم يَسمَع الخَلائِقُ مِثلَهُ قَطُّ: عِبادي! حَقٌّ عَلَيَّ أَلّا أَكِلَكُمُ اليَومَ إِلى أَحَدٍ غَيري، فَقَدعَفَو تُ عَنكُم وَرَضيتُ عَنكُم.
فَتَقومُ المَلائِكَةُ عِندَ ذلِكَ بِالشَّفاعَةِ، فَيُنَحَّونَ مِن ذلِكَ المَكانِ، فَيَقولُ الَّذينَ تَحتُهُمفِي النّارِ: «فَمَا لَنَا مِن شَـفِعِينَ * وَ لَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ * فَلَو أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ المُؤمِنِينَ» . قالَ اللّهُ: «فَكُبكِبُوا فِيهَا هُم وَ الغَاوُنَ» . ۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در روز قيامت، مردم از صراط مىگذرند. صراط، ليز و لغزنده است، به طورى كه عبور كنندگان از خود را واژگون مىكند و آتش، قسمتى از بدن آنان را مىگيرد، و جهنّم مانند برفى كه مىبارد، [شرارههاى خود را]بر آنان فرو مىريزد، و جوش و خروشى دارد. در همين حال از جانب خداى مهربان، ندا مىآيد كه: «اى بندگان من! شما در سراى دنيا چه كسى را مىپرستيديد؟».
مىگويند: پروردگارا! تو خود مىدانى كه ما فقط تو را مىپرستيديم.
و خداوند با صدايى كه خلايق هرگز مانند آن را نشنيدهاند، پاسخشان مىدهد: «بر من است كه امروز شما را به هيچ كسى غير از خودم واگذار نكنم. پس شما را بخشيدم و از شما خشنود گشتم».
در اين هنگام، فرشتگان به شفاعت بر مىخيزند و آنان را از آن مكان دور مىسازند. پس، كسانى كه زير پاى آنها در آتش هستند، مىگويند: «براى ما نه شفاعت كنندگانى است و نه دوستى مهربان. كاش [به دنيا] باز مىگشتيم تا از مؤمنان باشيم» . خداوند فرموده است: «پس آنها و همه گمراهان، در آتش افكنده مىشوند» .