حدیث دربارهاحتجاج خدا بر دوزخيان

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: در روز قيامت، امر مى‏شود كه گروهى از مردم را به سوى بهشت ببرند. هنگامى كه نزديك آن مى‏رسند و بوى بهشت را استشمام مى‏كنند و چشمشان به كوشك‏هاى آن و ديگر چيزهايى مى‏افتد كه خداوند براى بهشتيان آماده كرده است، ندا مى‏آيد كه: «آنان را بر گردانيد كه بهره‏اى در آن ندارند». پس با چنان حسرت و افسوسى باز مى‏گردند كه هيچ كس با چنان حسرتى باز نگشته است. مى‏گويند: پروردگارا! اگر پيش از آن كه به ما نشان دهى آنچه را نشانمان دادى، از پاداشت و نعمت‏هايى كه در بهشت آماده كرده‏اى، ما را به آتش مى‏بردى، برايمان آسان‏تر بود. خداوند مى‏فرمايد: «اين كار را عمدا با شما كردم؛ چرا كه شما در خلوت خود، با ارتكاب گناهان به جنگ با من بر مى‏خاستيد؛ ولى هر گاه با مردم رو به رو مى‏شديد، فروتنانه برخورد مى‏كرديد. به وارونه آنچه در دل‏هايتان با من بوديد، به مردم وانمود مى‏كرديد. از مردم مى‏ترسيديد و از من نمى‏ترسيديد. مردم را بزرگ مى‏داشتيد و مرا بزرگ نمى‏داشتيد. به خاطر مردم [گناه و خلاف را] ترك مى‏كرديد و به خاطر من ترك نمى‏كرديد. پس، امروز با محروم كردنتان از پاداش، عذاب دردناك را به شما مى‏چشانم».