حدیث دربارهپوشاك آنان

الإمام الباقر عليه ‏السلام ـ في قَولِهِ تَعالى: «سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍ» ـ : هُوَ الصُّفرُ الحارُّ الذائِبُ، يَقولُ: اِنتَهى حَرُّهُ ۱، يَقولُ اللّه‏ُ: «وَ تَغْشَى وُجُوهَهُمُ النَّارُ» سُربَلوا ذلِكَ الصُّفرَ فَتَغشَى وُجوهَهُمُ النّارُ. ۲

امام باقر عليه ‏السلام ـ در باره اين سخن خداى متعال كه: «جامه‏هايشان از قطران است» ـ : آن (قَطران)، مسِ داغِ ذوب شده است كه به نهايت درجه داغى رسيده است. خداوند مى‏فرمايد: «و چهره‏هايشان را آتش فرا مى‏گيرد» . آن مس را بر تن پوشيده‏اند و آتش [ـِ آن]، چهره‏هايشان را فرا مى‏گيرد.

۱.انتهى الأمر: بلغ نهايته وهي أقصى ما يمكن أن يبلغه (مجمع البحرين: ج 3 ص 1842 «نهي»).

۲.تفسير القمّي: ج 1 ص 372 عن أبي الجارود، بحارالأنوار: ج 8 ص 288 ح 23.

کلیدواژه‌ها دوزخ زندگی اهل آتش پوشاک آنان

احادیث دیگر این موضوع

الكافى ـ به نقل از حذيفة بن منصور ـ : در حيره، خدمت امام صادق عليه ‏السلام بودم كه فرستاده خليفه ابو جعفر [منصور دوانيقى] آمد و ايشان را [به نزد منصور]فرا خواند. امام عليه ‏السلام [آماده سفر شد و] فرمود تا برايش بارانى‏اى آوردند كه يك روى آن، سياه بود و روى ديگرش سفيد. آن را پوشيد و سپس فرمود: «اين را مى‏پوشم، با آن كه مى‏دانم جامه اهل آتش است». در مصباح الفقيه (ج 2 ق 1 ص 162) آمده است: اين سخن امام عليه ‏السلام، ظاهرا به جهت سياه بودن آن بارانى بوده و نه ويژگىِ بارانى بودنش. مؤيّد اين سخن، ديگر احاديث است. نحوه بيان امام عليه ‏السلام نيز گواه آن است كه پوشيدن آن بارانى، از باب ضرورت بوده است.

الكافى ـ به نقل از محسن بن احمد، از كسى كه نام او را برده است، از امام صادق عليه ‏السلام ـ : از ايشان پرسيدم: آيا با عرقچين سياه، نماز بخوانم؟ فرمود: با آن نماز مگزار؛ زيرا جامه اهل آتش است.

امام صادق عليه ‏السلام ـ در اين باره كه آيا جايز است مرد با انگشترى آهنى نماز بخواند ـ : نه، و نبايد مرد، چنين انگشترى را به دست كند، زيرا آن (آهن)، پوشش اهل آتش است.