حدیث دربارهسخن گفتن جهنّم
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: تُكَلِّمُ النّارُ يَومَ القِيامَةِ ثَلاثَةً: أميرا، وقارِئا، وذا ثَروَةٍ مِنَ المالِ. فَتَقولُ لِلأَميرِ: يا مَن وَهَبَ اللّهُ لَهُ سُلطانا فَلَم يَعدِل! فَتَزدَرِدُهُ ۱ كَما يَزدَرِدُ الطَّيرُ حَبَّ السِّمسِمِ. وتَقولُ لِلقارِىِ?: يا مَن تَزَيَّنَ لِلنّاسِ وبارَزَ اللّهَ بِالمَعاصي! فَتَزدَرِدُهُ. وتَقولُ لِلغَنِيِّ: يا مَن وَهَبَ اللّهُ لَه دُنيا كَثيرَةً واسِعَةً فَيضا، وسَأَلَهُ الفَقيرُ اليَسيرَ قَرضا، فَأَبى إلّا بُخلاً! فَتَزدَرِدُهُ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جهنّم در روز رستاخيز، با سه كس سخن مىگويد: فرمانروا، قارى قرآن، و توانگر مالدار. به فرمانروا مىگويد: «اى كسى كه خدا قدرتش بخشيد و دادگرى نكرد!». سپس او را فرو مىبلعد، چنان كه مرغ دانه كنجد را مىبلعد.
به قارى مىگويد: «اى كسى كه در ظاهر، خود را براى مردم آراست؛ ولى [در باطن] با گناهان به مبارزه با خدا بر خاست!» و او را نيز فرو مىبلعد.
و به توانگر مىگويد: «اى كسى كه خداوند، دنياى بسيار و سرشار به او بخشيد و نادار، اندكى وام از او خواست؛ ولى او بخل ورزيد!» و او را هم فرو مىبلعد.