حدیث دربارهآگاهى جهنّم
مجمع البيان: رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله أنَّهُ سُئِلَ عَن مَعنَى الآيَةِ: «ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا» ۱ فَقالَ: إنَّ اللّهَ تَعالى يَجعَلُ النّارَ كَالسَّمنِ الجامِدِ، ويَجمَعُ عَلَيهَا الخَلقَ، ثُمَّ يُنادي المُنادي: أن خُذي أصحابَكِ وذَري أصحابي، قالَ صلى الله عليه و آله: فَوَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ لَهِيَ أعرَفُ بِأَصحابِها مِنَ الوالِدَةِ بِوَلَدِها. ۲
مجمع البيان: روايت شده است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله در باره معناى آيه «سپس كسانى را كه پروا داشتهاند، نجات مىدهيم و ستمگران را در آتش، به زانو در افتاده، رها مىسازيم» سؤال شد. فرمود: «خداى متعال، آتش را مانند روغن جامد مىگرداند، و آفريدگان را بر روى آن گرد مىآورد. آن گاه، جارچى بانگ مىزند كه: "يارانت را بگير و ياران مرا رها كن"».
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، جهنّم ياران خود را بهتر مىشناسد تا مادر، فرزندش را».