خوردن مال يتيم
3 حدیث
الأمالي للمفيد عن الحسن بن أبي الحسن البصري عن الإمام عليّ عليه السلام: إنَّ كُلَّ عامِلٍ فِي الدُّنيا لِلآخِرَةِ لابُدَّ أن يُوَفّى أجرَ عَمَلِهِ فِي الآخِرَةِ، وكُلَّ عامِلِ دُنيا ۱
لِلدُّنيا عُمالَتُهُ ۲ فِي الآخِرَةِ نارُ جَهَنَّمَ.
ثُمَّ تَلا أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام قَولَهُ تَعالى: «فَأَمَّا مَن طَغَى * وَ ءَاثَرَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا * فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِىَ الْمَأْوَى» . ۳
الأمالى، مفيد ـ به نقل از حسن بن ابى الحسن بصرى ـ : امام على عليه السلام فرمود: «هر كس در دنيا براى آخرت كار كند، قطعا مزد كار خود را در آخرت به طور كامل دريافت مىكند، و هر كس به امور دينىاش براى رسيدن به دنيا عمل كند، مزد او در آخرت، آتش جهنّم خواهد بود».
سپس امير مؤمنان عليه السلام، اين سخن خداوند متعال را تلاوت كرد: «امّا آن كس كه سركشى كند و زندگى دنيا را بر گزيند، همانا دوزخ جايگاه اوست» .
صحيح ابن حبّان عن أبي برزة: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: يُبعَثُ يَومَ القِيامَةِ قَومٌ مِن قُبورِهِم تَأَجَّجُ أفواهُهُم نارا. فَقيلَ: مَن هُم يا رَسولَ اللّهِ؟ قالَ: ألَمتَرَ اللّهَ يَقولُ: «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَ لَ الْيَتَـمَى ظُـلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ نَارًا» . ۱
صحيح ابن حبّان ـ به نقل از ابو برزه ـ : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در روز قيامت، گروهى از گورهايشان بر انگيخته مىشوند كه از دهانهايشان آتش شعله مىكشد».
گفته شد: آنان چه كسانى هستند، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «آيا نديدهاى كه خدا مىفرمايد: «كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند، جز اين نيست كه آتشى در شكم خود فرو مىبرند» ؟».
۱.صحيح ابن حبّان: ج 12 ص 377 ح 5566، مسند أبي يعلى: ج 6 ص 466 ح 7403، موارد الظمآن: ص 639 ح 2580، تفسير ابن كثير: ج 2 ص 195، كنز العمّال: ج 4 ص 18 ح 9283.
تفسير الطبري عن أبي سعيد الخدريّ: حَدَّثنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله عَن لَيلَةِ أُسري بِهِ، قالَ: نَظَرتُ فَإِذا أنَا بِقَومٍ لَهُم مَشافِرُ ۱ كَمَشافِرِ الإِبِلِ، وقَد وُكِّلَ بِهِم مَن يَأخُذُ بِمَشافِرِهِم، ثُمَّ
يُجعَلُ في أفواهِهِم صَخرا مِن نارٍ يَخرُجُ مِن أسافِلِهِم. قُلتُ: يا جِبريلُ! مَن هؤُلاءِ؟ قالَ: هؤُلاءِ الَّذينَ يَأكُلونَ أموالَ اليَتامى ظُلما، إنَّما يَأكُلونَ في بُطونِهِم نارا. ۲
تفسير الطبرى ـ به نقل از ابو سعيد خدرى ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله از شبى كه به معراج رفت، براى ما نقل كرد و فرمود: «نگاه كردم، مردمانى را ديدم كه لبهايى چون لفچ ۳ شتر دارند و يكى بر آنها گماشته شده است كه لفچهايشان را مىگيرد و
خرسنگهايى آتشين در دهان آنها مىگذارد كه از مقعدشان بيرون مىآيد. گفتم: اى جبرئيل! اينها كيستند؟
گفت: اينها كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند، و با اين كار خود، در حقيقت، آتش در شكمهاى خود فرو مىبرند».