حدیث دربارهخوردن مال يتيم

تفسير الطبري عن أبي سعيد الخدريّ: حَدَّثنَا النَّبِيُّ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله عَن لَيلَةِ أُسري بِهِ، قالَ: نَظَرتُ فَإِذا أنَا بِقَومٍ لَهُم مَشافِرُ ۱ كَمَشافِرِ الإِبِلِ، وقَد وُكِّلَ بِهِم مَن يَأخُذُ بِمَشافِرِهِم، ثُمَّ يُجعَلُ في أفواهِهِم صَخرا مِن نارٍ يَخرُجُ مِن أسافِلِهِم. قُلتُ: يا جِبريلُ! مَن هؤُلاءِ؟ قالَ: هؤُلاءِ الَّذينَ يَأكُلونَ أموالَ اليَتامى ظُلما، إنَّما يَأكُلونَ في بُطونِهِم نارا. ۲
تفسير الطبرى ـ به نقل از ابو سعيد خدرى ـ : پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله از شبى كه به معراج رفت، براى ما نقل كرد و فرمود: «نگاه كردم، مردمانى را ديدم كه لب‏هايى چون لفچ ۳ شتر دارند و يكى بر آنها گماشته شده است كه لفچ‏هايشان را مى‏گيرد و خرسنگ‏هايى آتشين در دهان آنها مى‏گذارد كه از مقعدشان بيرون مى‏آيد. گفتم: اى جبرئيل! اينها كيستند؟ گفت: اينها كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ستم مى‏خورند، و با اين كار خود، در حقيقت، آتش در شكم‏هاى خود فرو مى‏برند».
۱.المِشفَر والمَشفَر للبعير: كالشفة للإنسان (لسان العرب: ج 4 ص 419 «شفر»).
۲.تفسير الطبري: ج 3 الجزء 4 ص 273، الدرّ المنثور: ج 2 ص 443.
۳.لب حيوانات؛ لب سِتبر و گوشتالو.

احادیث دیگر این موضوع

۲