حدیث دربارهشيعيان اهل بيت عليهم السلام

الإمام الحسن عليه السلام:مَن أَحَبَّنا بِقَلبِهِ وَنَصَرَنا بِيَدِهِ وَلِسانِهِ فَهُوَ مَعَنا فِي الغُرفَةِ الَّتِي نَحنُ فِيها، وَمَن أَحَبَّنا بِقَلبِهِ وَنَصَرَنا بِلِسانِهِ فَهُو دُونَ ذَلِكَ بِدَرَجَةٍ، وَمَن أَحَبَّنا بِقَلبِهِ وَكَفَّ بِيَدِهِ وَلِسانِهِ فَهُوَ فِي الجَنَّةِ. ۱
امام حسن عليه السلام:هر كه ما را قلبا دوست بدارد و با دست و زبانش يارى مان رساند، [در بهشت] با ما در يك غرفه است و هر كه ما را قلبا دوست بدارد و [تنها] با زبانش يارى مان رساند، يك درجه پايين تر از آن خواهد بود و هر كه ما را قلبا دوست بدارد و دست و زبانش را از ما دريغ بدارد، در بهشت خواهد بود.
۱.الأمالي للمفيد: ص 33 ح 8 عن أبي المقدام، بحار الأنوار: ج 27 ص 101 ح 64 و راجع: الخصال: ص 629 ح 10 و تحف العقول: ص 119.

احادیث دیگر این موضوع

۸