حدیث دربارهموانع ورود به بهشت
الإمام الصّادق عن آبائه عليهم السلام: قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: لَمّا خَلَقَ اللّهُ جَنَّةَ عَدنٍ خَلَقَ لَبِنَها مِن ذَهَبٍ يَتَلَألَأُ، وَمِسكٍ مَدُوفٍ ۱، ثُمَّ أَمَرَها فَاهتَزَّت وَنَطَقَت، فَقالَت: أَنتَ اللّهُ لا إِلهَ إِلّا أَنتَ الحَيُ القَيُّومُ، فَطُوبى لِمَن قُدِّرَ لَهُ دُخُولِي!
قالَ اللّهُ تَعالى: وَعِزَّتِي وَجَلالِي وَارتِفاعِ مَكانِي! لا يَدخُلُكِ مُدمِنُ خَمرٍ، وَلا مُصِرٌّ عَلى رِبا، وَلا فَتّانٌ؛ وَهُوَ النَّمّامُ، وَلا دَيُّوثٌ؛ وَهُوَ الَّذِي لا يَغارُ وَيُجتَمَعُ فِي بَيتِهِ عَلَى الفُجُورِ، وَلا قَلَاعٌ؛ وَهُوَ الَّذِي يَسعى بِالنّاسِ عِندَ السُّلطانِ لِيُهلِكَهُم، وَلا جَيُّوفٌ؛ وَهُوَ النَّبّاشُ، وَلا خَتّارٌ؛ وَهُوَ الَّذِي لا يُوفِي بِالعَهدِ. ۲
امام صادق عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چون خداوند، بهشت عدن را آفريد، خشت آن را از طلاى درخشان و مُشك آميخته خلق كرد. سپس به آن فرمان داد و بهشت عدن، تكان خورد و به سخن آمد و گفت: تويى خدا. معبودى نيست جز تو زنده جاويدان. خوشا به حال كسى كه وارد شدن به من برايش مقدّر شده باشد!.
خداى بلندمرتبه فرمود: به عزّت و جلالم و بلندى جايگاهم، سوگند كه باده گسار و رباخوار و فتنه انگيز ـ يعنى سخن چين ـ و ديّوث ـ يعنى كسى كه در خانه اش زنا مى شود و او غيرت به خرج نمى دهد ـ و قَلّاع ـ يعنى كسى كه نزد سلطان از مردم، سعايت مى كند تا آنها را از بين ببرد ـ و جَيّوف ـ يعنى كفن دزد ـ و خَتّار ـ يعنى كسى كه به پيمان، وفا نمى كند ـ، به تو قدم نخواهند گذاشت».