حدیث دربارهبر آوردن نياز مؤمن و شاد كردن او

بهشت و دوزخ ج ۱، ص ۴۰۹، ح ۵۸۵

امام صادق علیه‌السلام

بر آوردن نياز مؤمن و شاد كردن او

عنه عليه السلام:ما مِن مُؤمِنٍ بَذَلَ جاهَهُ لِأَخِيهِ المُؤمِنِ إِلّا حَرَّمَ اللّهُ وَجهَهُ عَلَى النّارِ، وَلَم يَمَسَّهُ قَتَرٌ وَلا ذِلَّةٌ يَومَ القِيامَةِ. ۱

امام صادق عليه السلام:هيچ مؤمنى نيست كه از موقعيت خود براى [حلّ مشكل] برادر مؤمنش استفاده كند، مگر آن كه خداوند، روى او را بر آتش حرام مى گرداند و در روز قيامت، گرد خوارى بر او نمى نشيند.

۱.الأمالي للطوسي: ص 670 ح 1411 عن الحسين بن أبي غندر، بحار الأنوار: ج 74 ص 317 ح 78.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت عوامل بهشتی شدن خوی های والا و کردارهای نیکو +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خانواده مسلمانى را سرپرستى كند، بهشتى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى حاجت برادرش او را همراهى كند و صادقانه در رفع حاجت او بكوشد، خداوند در روز قيامت، ميان وى و آتش دوزخ، هفت خندق قرار مى دهد كه فاصله هر خندق با ديگرى به فاصله آسمان تا زمين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، بندگانى دارد كه مردم در حاجت هايشان به آنها پناه مى برند. اينان در روز قيامت، از عذاب خدا ايمن اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى برادرش وساطتى كند كه آن را از او خواسته است، خداوند عز و جل به او نظر مى كند و بر خداست كه هرگز عذابش نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مؤمنى را شاد كند، مرا شاد كرده است و هر كس مرا شاد كند، از خدا پيمانى ستانده است و هر كس از خدا پيمانى بستاند، هرگز آتش دوزخ به او نمى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به خانواده اى از مسلمانان شادى اى رساند، خداوند براى او به پاداشى كمتر از بهشت، رضايت نمى دهد.

امام على عليه السلام:كسى كه براى بر آوردن نيازهاى برادر مؤمنش بكوشد تا با دست خود، گرفتارى او را برطرف كند، بهشت به سويش سوق داده مى شود. پس با اين كار به سوى نعمت ها بشتابيد؛ زيرا خداوند كريم، همان گونه كه از شخص در باره دارايى اش مى پرسد كه آن را در چه راهى خرج كرده، در باره منزلت اجتماعىِ او و ديگر چيزهايى كه به او بخشيده است نيز مى پرسد.

امام باقر عليه السلام:مؤمن، حاجتى از برادرش به نزدش آورده مى شود و او چيزى ندارد تا آن را برآورده سازد؛ ولى دلش بِدان اهتمام مى ورزد. خداى بزرگ و والا، به خاطر همين اهتمامش، او را به بهشت مى برد.