حدیث دربارهگمان نيك داشتن به خدا

الإمام الصادق عليه السلام:يُؤتى بِعَبدٍ يَومَ القِيامَةِ ظالِمٍ لِنَفسِهِ، فَيَقُولُ اللّهُ تَعالى لَهُ: أَلَم آمُركَ بِطاعَتِي؟ أَلَم أَنهَكَ عَن مَعصِيَتِي؟ فَيَقُولُ: بَلى يا رَبِّ، وَلَكِن غَلَبَت عَلَيَ شَهوَتِي، فَإِن تُعَذِّبْني فَبِذَنبِي، لَم تَظلِمنِي. فَيَأمُرُ اللّهُ بِهِ إِلَى النّارِ، فَيَقُولُ: ما كانَ هذا ظَنِّي بِكَ، فَيَقُولُ: ما كانَ ظَنُّكَ بِي؟ قالَ: كانَ ظَنِّي بِكَ أَحسَنَ الظَّنِّ. فَيَأمُرُ اللّهُ بِهِ إِلَى الجَنَّةِ. فَيَقُولُ اللّهُ تَبارَكَ وَتَعالى: لَقَد نَفَعَكَ حُسنُ ظَنِّكَ بِيَ السَّاعَةَ. ۱
امام صادق عليه السلام:روز قيامت، بنده اى را كه به خويشتن ستم كرده است، مى آورند و خداى بلندمرتبه به او مى فرمايد: «آيا فرمانت ندادم كه از من اطاعت كنى؟ آيا تو را از نافرمانى ام نهى نكردم؟». او مى گويد: چرا، اى پروردگار من؛ امّا شهوتم بر من چيره آمد. پس اگر مرا عذاب كنى، به سبب گناه خود من است و تو به من ستم نكرده اى. خداوند، دستور دهد كه او را به دوزخ برند. بنده مى گويد: گمان من به تو، اين نبود! خداوند مى فرمايد: «گمان تو به من، چه بود؟» بنده مى گويد: نيكوترين گمان را به تو داشتم. پس خداوند، دستور مى دهد كه او را به بهشت ببرند و مى فرمايد: «گمان نيك تو به من، اكنون به دادت رسيد».
۱.المحاسن: ج 1 ص 94 ح 55 عن عليّ بن رئاب، نوادر الأخبار: ص 350 ح 3 وفيه «منعك» بدل «نفعك»، بحار الأنوار: ج 7 ص 288 ح 4.

احادیث دیگر این موضوع

۳
امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آخرين بنده اى را كه دستور داده مى شود به دوزخ ببرند، صورتش را به طرف خدا بر مى گرداند. پادشاه عالم مى فرمايد: او را برگردانيد. او را بر مى گردانند. به او مى فرمايد: چرا صورتت را به سوى من گرداندى؟ مى گويد: خداوندا! گمانم به تو، چنين نبود! خداوند مى فرمايد: گمانت به من، چه بود؟ مى گويد: خداوندا! گمانم به تو، اين بود كه گناهم را مى آمرزى و مرا در بهشت جاى مى دهى. پادشاه عالم مى فرمايد: اى فرشتگان من! نه! به عزّت و جلالم و به نعمت هايم و به والايىِ مقام و بلندىِ جايگاهم سوگند كه اين بنده ام هرگز لحظه اى به من گمان نيك نداشته است و اگر لحظه اى گمان نيك مى داشت، او را به آتش نمى ترساندم. دروغش را راست پنداريد و او را به بهشت ببريد». پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سپس فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه به خدا گمان نيك بَرَد، مگر آن كه مطابق گمانش به او، با وى رفتار مى شود. اين، سخن خود اوست كه: «و همين گمانتان كه در باره پروردگارتان برديد، شما را هلاك كرد و از زيانكاران شديد» ».