حدیث دربارهشكيبايى
الإمام الصادق عليه السلام:إِنَّ طائِفَةً مِنَ المَلائِكَةِ عابُوا وُلدَ آدَمَ فِي اللَّذّاتِ وَالشَّهَواتِ، أَعنِي لَكُمُ الحَلالَ لَيسَ الحَرامَ، قالَ: فَأَنِفَ اللّهُ لِلمُؤمِنِينَ مِن وُلدِ آدَمَ مِن تَعيِيرِ المَلائِكَةِ لَهُم، قالَ: فَأَلقَى اللّهُ فِي هِمَمِ أُولَئِكَ المَلائِكَةِ اللَّذّاتِ وَالشَّهَواتِ كَي لا يَعِيبُوا المُؤمِنِينَ.
قالَ: فَلَمّا أَحَسُّوا ذَلِكَ مِن هِمَمِهِم عَجُّوا إِلَى اللّهِ مِن ذَلِكَ، فَقالُوا: رَبَّنا عَفوَكَ عَفوَكَ، رُدَّنا إِلى ما خَلَقتَنا لَهُ، وَأَجبَرتَنا عَلَيهِ، فَإِنّا نَخافُ أَن نَصِيرَ فِي أَمرٍ مَرِيجٍ. ۱
قالَ: فَنَزَعَ اللّهُ ذَلِكَ مِن هِمَمِهِم، قالَ: فَإِذا كانَ يَومُ القِيامَةِ وَصارَ أَهلُ الجَنَّةِ فِي الجَنَّةِ، استَأذَنَ أُولَئِكَ المَلائِكَةُ عَلَى أَهلِ الجَنَّةِ، فَيُؤذَنُ لَهُم، فَيَدخُلُونَ عَلَيهِم فَيُسَلِّمُونَ عَلَيهِم، وَيَقُولُونَ لَهُم: «سَلَـمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ» فِي الدُّنيا عَنِ اللَّذّاتِ وَالشَّهَواتِ الحَلالِ. ۲
امام صادق عليه السلام:گروهى از فرشتگان بر فرزندان آدم به خاطر كامجويى ها و خواهش هاى نفسانى، خرده گرفتند. مقصودم حلال آنهاست، نه حرامشان. خداوند را از نكوهش فرشتگان نسبت به فرزندان مؤمن آدم، عار آمد. پس در دل هاى آن فرشتگان، كامجويى ها و خواهش هاى نفْسانى افكند تا ديگر بر مؤمنان، خرده نگيرند. فرشتگان، چون چنين چيزى را در وجود خود احساس كردند، از آن به درگاه خدا ناليدند و گفتند: خداوندا! ما را ببخش. ما را ببخش و ما را به همان چيزى كه براى آن آفريدى و بر آن مجبورمان ساختى، باز گردان؛ چرا كه مى ترسيم به كج راهه در اُفتيم.
پس خداوند، كامجويى و خواهش را از دل هايشان بر كند.
چون روز قيامت شود و بهشتيان به بهشت روند، آن فرشتگان از بهشتيان اجازه ورود مى خواهند و به آنها اجازه داده مى شود. پس بر ايشان وارد مى شوند و سلام مى دهند و به ايشان مى گويند: «سلام بر شما كه شكيبايى كرديد» در دنيا در برابر خوشى ها و خواهش هاى نفسانى حلال!