حدیث دربارهبهشتِ آدم
الإمام الصادق عليه السلام:رَنَّ ۱ إبليسُ أربَعَ رَنّاتٍ: أوَّلُهُنَّ يَومَ لُعِنَ، و حينَ اُهبِطَ إلَى الأَرضِ، وحينَ بُعِثَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله عَلى حينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ، وحينَ اُنزِلَت اُمُّ الكِتابِ.
ونَخَرَ ۲ نَخرَتَينِ: حينَ أكَلَ آدَمُ مِنَ الشَّجَرَةِ، وحينَ اُهبِطَ مِنَ الجَنَّةِ. ۳
امام صادق عليه السلام:ابليس، چهار بار فغان بر آورْد: اوّلين بار، روزى كه لعنت شد؛ دوم، زمانى كه به زمين فرو فرستاده شد؛ سوم، زمانى كه محمّد صلى الله عليه و آله پس از وقفه اى در ارسال پيامبران، به پيامبرى مبعوث شد؛ و چهارم، زمانى كه اُمّ الكتاب (سوره فاتحه) فرو فرستاده شد.
نيز دو بار، خُرّه كشيد: يك بار، زمانى كه آدم از درخت خورد، و بار دوم، زمانى كه از بهشت فرود آمد.