حدیث دربارهشرط اخلاص

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِنّ «لا إِلهَ إِلّا اللّهُ» كَلِمَةٌ عَظِيمَةٌ كَرِيمَةٌ عَلَى اللّهِ عز و جل، مََن قالَها مُخلِصا استَوجَبَ الجَنَّةَ، وَمَن قالَها كاذِبا عَصَمَت مالَهُ وَدَمهُ، وَكانَ مَصِيرُهُ إِلى النّارِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«لا إله إلّا اللّه»، شعارِ بزرگ و ارجمندى در نزد خداى عز و جل است. هر كه آن را از سرِ اخلاص بگويد، سزاوار بهشت مى شود و هر كه به دروغ [و بدون اعتقاد،] آن را بگويد، مال و جانش را مصون مى دارد؛ امّا سرانجامش آتش خواهد بود.

۱.التوحيد: ص 23 ح 18 عن أحمد بن عبد اللّه الجويباري عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 3 ص 5 ح 13؛ كنز العمّال: ج 1 ص 62 ح 220 نقلاً عن ابن النجّار عن أنس وفيه «مسيره» بدل «مصيره» وراجع: الأمالي للشجري: ج 1 ص 25.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت عوامل بهشتی شدن شعار توحید با شروط آن +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو موسى ـ: با عدّه اى از قوم خود به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتيم كه فرمود: «بشارت باد شما را و بشارت دهيد ديگر مردمانتان را كه هر كس صادقانه شهادت دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست، به بهشت مى رود!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«لا إله إلّا اللّه»، بنده را از خشم خدا در امان مى دارد، تا زمانى كه منفعت دنيايشان را بر دينشان ترجيح ندهند؛ ولى اگر چنين كردند و سپس گفتند: «لا إله إلّا اللّه»، خداوند مى فرمايد: دروغ مى گوييد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بميرد، در حالى كه با خلوص دل، گواهى دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست، اميدوارم كه خداوند عز و جل او را عذاب نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به نقل از جبرئيل عليه السلام ـ: خداى عز و جل فرمود: «منم من، خدا. معبودى جز من نيست. پس مرا بندگى كنيد. هر يك از شما كه با گواهىِ خالصانه به اين كه معبودى جز خداى يكتا نيست، نزد من آيد، به دژ من وارد شده است و هر كس به دژ من وارد شود، از عذابم در امان است».

التوحيدـ به نقل از عبد السلام بن صالح، ابو صَلت هَرَوى ـ: زمانى كه امام رضا عليه السلام از نيشابور كوچ كرد، من همراه ايشان بودم و بر ماده استرى خاكسترى سوار بود. ديدم كه محمّد بن رافع و احمد بن حرب و يحيى بن يحيى و اسحاق بن راهويه و عدّه اى از عالمان، در بهارْ محلّه، لگام استر ايشان را گرفتند و گفتند: تو را به حقّ پدران پاكت، حديثى از پدر بزرگوارت براى ما باز گوى. امام عليه السلام سرش را از كجاوه برون آورد. رداى دورويى از جنس خز با حاشيه هاى نگارين بر تن داشت. فرمود: «پدرم، آن بنده نيك، موسى بن جعفر، برايم حديث كرد و گفت: پدرم جعفر بن محمّدِ صادق برايم حديث كرد و گفت: پدرم ابو جعفر، محمّد بن على، شكافنده دانش پيامبران، برايم حديث كرد و گفت: پدرم على بن الحسين، سالار عبادت پيشگان، برايم حديث كرد و گفت: پدرم حسين، آقاى جوانان بهشتى، برايم حديث كرد و گفت: پدرم على بن ابى طالب عليه السلام برايم حديث كرد و گفت: از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: خداى عز و جل فرمود: منم من، خدا. معبودى جز من نيست. پس مرا بندگى كنيد. هر يك از شما خالصانه گواهى دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست، به دژ من وارد شده است و هر كس به دژ من وارد شود، از عذابم ايمن خواهد بود».