حدیث دربارهشرط اخلاص

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:«لا إِلهَ إِلّا اللّهُ» تَمنَعُ العَبدَ مِن سَخَطِ اللّهِ ما لَم يُؤثِرُوا مَنفَعَةَ دُنياهُم عَلى دِينِهِم، فَإِذا فَعَلُوا ذلِكَ ـ ثُمَّ قالَ: «لا إِلهَ إِلّا اللّهُ» ـ قالَ اللّهُ: كَذَبتُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«لا إله إلّا اللّه»، بنده را از خشم خدا در امان مى دارد، تا زمانى كه منفعت دنيايشان را بر دينشان ترجيح ندهند؛ ولى اگر چنين كردند و سپس گفتند: «لا إله إلّا اللّه»، خداوند مى فرمايد: دروغ مى گوييد.
۱.مسند أبي يعلى: ج 4 ص 124 ح 4021، المطالب العالية: ج 3 ص 208 ح 3274 وليس فيه «منفعة»، شعب الإيمان: ج 7 ص 337 ح 10497 كلّها عن أنس، نوادر الاُصول: ج 2 ص 73 كلاهما نحوه، كنز العمّال: ج 1 ص 62 ح 221.

احادیث دیگر این موضوع

۵
التوحيدـ به نقل از عبد السلام بن صالح، ابو صَلت هَرَوى ـ: زمانى كه امام رضا عليه السلام از نيشابور كوچ كرد، من همراه ايشان بودم و بر ماده استرى خاكسترى سوار بود. ديدم كه محمّد بن رافع و احمد بن حرب و يحيى بن يحيى و اسحاق بن راهويه و عدّه اى از عالمان، در بهارْ محلّه، لگام استر ايشان را گرفتند و گفتند: تو را به حقّ پدران پاكت، حديثى از پدر بزرگوارت براى ما باز گوى. امام عليه السلام سرش را از كجاوه برون آورد. رداى دورويى از جنس خز با حاشيه هاى نگارين بر تن داشت. فرمود: «پدرم، آن بنده نيك، موسى بن جعفر، برايم حديث كرد و گفت: پدرم جعفر بن محمّدِ صادق برايم حديث كرد و گفت: پدرم ابو جعفر، محمّد بن على، شكافنده دانش پيامبران، برايم حديث كرد و گفت: پدرم على بن الحسين، سالار عبادت پيشگان، برايم حديث كرد و گفت: پدرم حسين، آقاى جوانان بهشتى، برايم حديث كرد و گفت: پدرم على بن ابى طالب عليه السلام برايم حديث كرد و گفت: از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: خداى عز و جل فرمود: منم من، خدا. معبودى جز من نيست. پس مرا بندگى كنيد. هر يك از شما خالصانه گواهى دهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست، به دژ من وارد شده است و هر كس به دژ من وارد شود، از عذابم ايمن خواهد بود».