حدیث دربارهدانش و فرزانگى

الإمام عليّ عليه السلام:مَنْ جُمِعَ فيهِ سِتَّ خِصالٍ ما يَدَعُ لِلجَنَّةِ مَطلَبا، ولا عَنِ النَّارِ مَهرَبا: مَنْ عَرَفَ اللّهُ فَأَطاعَهُ، وعَرَفَ الشَّيطانَ فَعَصاهُ، وعَرَفَ الحَقَّ فَاتَّبَعَهُ، وَعَرَفَ الباطِلَ فَاتَّقاهُ، وعَرَفَ الدُّنيا فَرَفَضَها، وَعَرَفَ الآخِرَةَ فَطَلَبَها. ۱

امام على عليه السلام:هر كس شش ويژگى در او جمع شده باشد، تمام راه هاى رسيدن به بهشت و گريز از آتش را به دست آورده است: كسى كه خدا را بشناسد و از او فرمان بَرَد، و شيطان را بشناسد و نافرمانى اش كند، و حق را بشناسد و از آن پيروى كند، و باطل را بشناسد و از آن دورى كند، و دنيا را بشناسد و به دورش افكند، و آخرت را بشناسد و در طلب آن بر آيد.

۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 135، جامع الأخبار: ص 296 ح 806؛ إحياء علوم الدين: ج 3 ص 304، شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد: ج 20 ص 264 ح 88.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت عوامل بهشتی شدن دانش و فرزانگی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دوستدار دانش باشد، بهشت بر او واجب مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود، خداوند، دانشمندان را گرد مى آورد و مى فرمايد: «من حكمت (فرزانگى) خويش را در دل هاى شما ننهادم كه بخواهم عذابتان كنم. به بهشت وارد شويد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى طلب دانشى گام در راهى نهد، خداوند، او را به بهشت مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى جستجوى دانشى گام در راهى نهد، خداوند بِدان وسيله راه بهشت را برايش هموار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مردى نيست كه يك كلمه يا دو كلمه يا سه يا چهار و يا پنج كلمه از آنچه خداى عز و جلواجب كرده است، بداند و آنها را بياموزد و به ديگران آموزش دهد، مگر آن كه به بهشت مى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس چهل حديث براى امّت من نگهدارى كند كه خداوند به واسطه آنها امّتم را سود رساند، به او گفته مى شود: از هر درِ بهشت كه مى خواهى، وارد شو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به امّتم حديثى برساند كه با آن، سنّتى برپا شود يا بدعتى در هم شكسته شود، جايش بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش بياموزيد؛ چرا كه آموختن دانش، كار نيك است و مباحثه اش، تسبيح [خدا] و جستجو كردن آن، جهاد و آموختنش به كسى كه آن را نمى داند، صدقه و بخشيدنش به اهل آن، مايه نزديكى [به خدا]؛ زيرا دانش، وسيله شناخت حلال و حرام است و جوينده خود را به راه بهشت مى برد و همدم بى كسى و يار تنهايى و راه نما در خوشى و ناخوشى، و حربه اى در برابر دشمنان، و زيور دوستان است. خداوند به سبب دانش، مردمانى را بالا مى برد و آنان را در خوبى ها پيشوا قرار مى دهد و ديگران به آنان اقتدا مى كنند و به كارهاى آنان مى نگرند و از رفتارشان الگو مى گيرند و فرشتگان به دوستى با آنان مشتاق مى شوند و در نمازشان بال هاى خود را بر سر ايشان مى كشند و همه موجودات، حتّى ماهيان و خزندگان درياها و درندگان و چرندگان بيابان، برايشان آمرزش مى طلبند؛ چرا كه دانش، مايه حيات دل ها، و روشنايى ديدگان در برابر كورى، و نيروى بدن ها در برابر ناتوانى است. خداوند، دارنده دانش را در دنيا و آخرت در جايگاه خوبان جاى مى دهد و مجالست با نيكان را ارزانى اش مى دارد. در سايه دانش است كه خدا فرمانبرى و بندگى مى شود و با دانش است كه خدا شناخته و دريافت مى شود. با دانش است كه صله ارحام مى شود. با دانش است كه حلال و حرام، شناخته مى شوند. دانش، راهبر كردار است و كردار، پيرو آن است. خداوند، دانش را به نيك بختان عطا كند و شوربختان را از آن، محروم سازد!