حدیث دربارهو اين چند چيز
الإمام الباقر عليه السلام:إنَّ أهلَ الجَنَّةِ يَحيَونَ فَلا يَموتونَ أبَدا، ويَستَيقِظونَ فَلا يَنامونَ أبَدا، ويَستَغنونَ فَلا يَفتَقِرونَ أبَدا، ويَفرَحونَ فَلا يَحزَنونَ أبَدا، ويَضحَكونَ ولا يَبكونَ أبَدا، ويُكرَمونَ فَلا يُهانونَ أبَدا، ويَفكَهونَ ولا يَقطِبونَ أبَدا، ويُحبَرونَ وَيُسَرّونَ أبَدا، ويَأكُلونَ فَلا يَجوعونَ أبَدا، ويَروَونَ فَلا يَظمَؤونَ أبَدا، وَيُكسَونَ فَلا يَعرَونَ أبَدا، وَيَركَبونَ ويَتَزاوَرونَ أبَدا، يُسَلِّمُ عَلَيهِمُ الوِلدانُ المُخَلَّدونَ أبَدا، بِأيديهِم أباريقُ الفِضَّةِ وآنِيَةُ الذَّهَبِ أبَدا، مُتَّكِئينَ عَلى سُرُرٍ أبَدا، عَلَى الأَرائِكِ يَنظُرونَ أبَدا، تَأتيهِمُ التَّحِيَّةُ وَالتَّسليمُ مِنَ اللّهِ أبَدا، نَسأَلُ اللّهَ الجَنَّةَ بِرَحمَتِهِ، إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ. ۱
امام باقر عليه السلام:اهل بهشت، هماره زنده اند و هرگز نمى ميرند، هماره بيدارند و هرگز نمى خوابند، هماره توانگرند و هرگز نادار نمى شوند، هماره شادند و هرگز اندوهگين نمى شوند، هماره خندان اند و هرگز نمى گريند، هماره ارجمندند و هرگز اهانت نمى بينند، هماره گشاده رويند و هرگز اخم نمى كنند، هماره خوش حال و مسرورند، مى خورند و هرگز گرسنه نمى شوند، مى نوشند و هرگز تشنه نمى شوند، هماره جامه بر تن دارند و هرگز برهنه نيستند، هماره سوار مى شوند و به ديدار هم مى روند، هماره پسرانى جاودانه ـ كه در دستشان هماره ابريق هايى از نقره و ظرف هايى از طلاست ـ برايشان درود مى فرستند، هماره بر تخت ها نشسته و بر اريكه ها تكيه زده اند و به يكديگر مى نگرند، و هماره از جانب خداوند، بر ايشان درود و سلام فرستاده مى شود.
از خداوند، بهشت را درخواست مى كنيم، به حقّ رحمتش، كه او بر هر چيزى تواناست.
۱.الاختصاص: ص 358 عن جابر، بحار الأنوار: ج 8 ص 220 ح 215.