حدیث دربارهو اين چند چيز

الإمام عليّ عليه السلامـ في كِتابِهِ إلى أهلِ مِصرَ، بَعدَ ذِكرِهِ لِلنّارِ وأوصافِها ـ: اِعلَموا يا عِبادَ اللّهِ، أنَّ مَعَ هذا رَحمَةَ اللّهِ الَّتي لا تَعجِزُ عَنِ العِبادِ، «جَنَّةٌ عَرضُها كَعَرضِ السَّماءِ والأَرضِ» ، «أُعِدَّت لِلمُتَّقينَ» ، خَيرٌ لا يَكونُ مَعَها شَرٌّ أبَدا، لَذّاتُها لا تُمَلُّ، وَمُجتَمَعُها لا يَتَفَرَّقُ، سُكّانُها قَد جاوَرُوا الرَّحمنَ، وقامَ بَينَ أيديهِمُ الغِلمانُ، بِصِحافٍ مِنَ الذَّهَبِ فيهَا الفاكِهَةُ وَالرَّيحانُ. ۱

امام على عليه السلامـ در نامه اش به مردم مصر، بعد از بيان دوزخ و اوصاف آن ـ: بدانيد ـ اى بندگان خدا ـ كه در كنار اين [عذاب ها]، رحمت خدا قرار دارد كه گنجايش همه بندگان را دارد: «بهشتى كه پهنه آن، مانند پهنه آسمان و زمين است» و «براى پرهيزگاران، آماده شده است» . سراسر، خوبى است و هرگز بدى اى با آن نيست و لذّت هايش ملال آور نيستند و جمع آن، به جدايى نمى انجامد. ساكنانش همسايه خداى مهربان اند و پسركان، با سينى هاى زرّينِ پر از ميوه و ريحان، در برابر آنان به خدمت ايستاده اند.

۱.الأمالي للمفيد: ص 266 ح 3، الأمالي للطوسي: ص 29 ح 31 كلاهما عن أبي إسحاق الهمداني، بحار الأنوار: ج 33 ص 547.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت آنچه در بهشت نیست و این چند چیز

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:فرمان برداران را با جاى دادن در جوار خويش، پاداش داد و آنان را در سراى خود، جاويدان ساخت؛ سرايى كه رخت افكنان در آن، هرگز نمى كوچند و حالاتشان دگرگون نمى گردد، و وحشت ها به سراغشان نمى آيد و بيمارى ها به آنان نمى رسد و دست خوش خطرها نمى شوند و بار سفر از جايى به جايى بر نمى بندند.

امام على عليه السلامـ در توصيف بهشت ـ: بهشت، درجات مختلف و منزل هاى متفاوتى دارد، نعمت هايش قطع نمى شوند و اقامت كننده در آن، هيچ گاه نمى كوچد و جاويدان در آن، هرگز پير نمى شود و ساكنِ آن، به بينوايى نمى افتد.

امام على عليه السلام:بهشتى كه خداوند بزرگ، براى مؤمنانْ آماده ساخته است، چشم بينندگان را خيره مى سازد. در آن، درجاتى است يكى برتر از ديگرى و منزل هايى است يكى بالاتر از ديگرى. نعمت هايش از بين نمى رود، خوشى هايش به سر نمى آيد، شادى هايش قطع نمى شود، اقامت كننده در آن نمى كوچد، جاويدان در آن، پير نمى شود و ساكنِ آن، دچار بينوايى نمى گردد. ساكنان آن، از مرگ، در امان اند. بنا بر اين، نمى ترسند. زندگى به كام آنهاست و نعمت برايشان پايدار است: جويبارهايى از آبى تغييرناپذير؛ جويبارهايى از شير كه طعم آن، دگرگون نمى شود؛ جويبارهايى از باده كه نوشندگان از آن، لذّت مى برند؛ و جويبارهايى از انگبين ناب «و در آن جا از هر گونه ميوه اى، براى آنان هست و [از همه بالاتر] آمرزش پروردگارشان است» . بر فرش هاى رديف شده اند «و همسرانى پاك دارند» ؛ «حوريانى چشم درشت» چون مرواريد نهان در صدف، و ميوه هاى فراوان كه نه بُريده مى شوند و نه ممنوع اند. «فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مى شوند [و مى گويند:] «درود بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام آن سراى!»» .

امام باقر عليه السلام:اهل بهشت، هماره زنده اند و هرگز نمى ميرند، هماره بيدارند و هرگز نمى خوابند، هماره توانگرند و هرگز نادار نمى شوند، هماره شادند و هرگز اندوهگين نمى شوند، هماره خندان اند و هرگز نمى گريند، هماره ارجمندند و هرگز اهانت نمى بينند، هماره گشاده رويند و هرگز اخم نمى كنند، هماره خوش حال و مسرورند، مى خورند و هرگز گرسنه نمى شوند، مى نوشند و هرگز تشنه نمى شوند، هماره جامه بر تن دارند و هرگز برهنه نيستند، هماره سوار مى شوند و به ديدار هم مى روند، هماره پسرانى جاودانه ـ كه در دستشان هماره ابريق هايى از نقره و ظرف هايى از طلاست ـ برايشان درود مى فرستند، هماره بر تخت ها نشسته و بر اريكه ها تكيه زده اند و به يكديگر مى نگرند، و هماره از جانب خداوند، بر ايشان درود و سلام فرستاده مى شود. از خداوند، بهشت را درخواست مى كنيم، به حقّ رحمتش، كه او بر هر چيزى تواناست.

امام مهدى عليه السلامـ در پاسخ سؤال از زاد و ولد در بهشت ـ: در بهشت، زنان، نه باردار مى شوند، نه مى زايند، نه حيض مى بينند، نه نِفاس مى شوند و نه زحمت بچّه دارى را تحمّل مى كنند؛ بلكه در آن جا ـ همان گونه كه خداوند سبحان فرموده ـ، آنچه دل ها هوس مى كنند و چشم ها [از ديدنش] لذّت مى برند، هست. پس هر گاه مؤمن، هوس فرزندى كند، خداوند، آن را، بدون آن كه باردارى يا زايمانى در كار باشد، به همان شكلى كه مى خواهد، مى آفريند، چنان كه آدم را، نمونه آفريد.