حدیث دربارهرنج و خستگى
الإمام عليّ عليه السلام:بادِرُوا بِأَعمالِكُم تَكُونُوا مَعَ جِيرانِ اللّهِ فِي دارِهِ، رافَقَ بِهِم رُسُلَهُ، وَأَزارَهُم مَلائِكَتَهُ، وَأَكرَمَ أَسماعَهُم أَن تَسمَعَ حَسِيسَ نارٍ أَبَدا، وَصانَ أَجسادَهُم أَن تَلقى لُغُوبا ۱ وَنَصَبا «ذَ لِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ» ۲. ۳
امام على عليه السلام:در عمل خويش بكوشيد تا با همسايگان خدا در سراى او باشيد، كه خدا پيامبرانش را با آنان همنشين قرار داده و فرشتگانش را به زيارت آنان فرستاده و گوش هايشان را از اين كه صداى آتشى را بشنوند، بركنار داشته و بدن هايشان را از اين كه خستگى و رنجى را احساس كنند، مصون داشت است. «اين، فضل خداست كه آن را به هر كه بخواهد، مى دهد و خدا صاحب فضل بزرگ است» .