حدیث دربارهديدار خدا

عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي قَولِهِ تَعالى: «وُجُوهٌ يَوْمَـئِذٍ نَّاضِرَةٌ * إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ» ۱ ـ:يَنظُرُونَ إِلى رَبِّهِم بِلا كَيفِيَّةٍ، وَلا حَدٍّ مَحدُودٍ، وَلا صِفَةٍ مَعلُومَةٍ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «چهره هايى در آن روز، خرّم اند. به پروردگار خويش مى نگرند» ـ: به پروردگار خويش مى نگرند، بى آن كه او را چگونگى باشد، يا محدوديّتى، و يا صفتى خاص.
۱.القيامة: 22 و 23.
۲.الدرّ المنثور: ج 8 ص 350 نقلاً عن ابن مردويه عن أنس.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كفاية الأثرـ به نقل از هشام [بن حكم] ـ: در محضر امام صادق عليه السلام بودم كه معاوية بن وَهْب و عبد الملك بن اَعيَن وارد شدند. معاوية بن وَهب به ايشان گفت: اى فرزند پيامبر خدا! در باره اين خبرى كه روايت شده است و مى گويد كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پروردگارش را ديد، چه مى فرماييد؟ در چه صورتى، او را ديد؟ و نيز در باره حديثى كه روايت كرده اند كه مؤمنان، پروردگار خود را در بهشت مى بينند، او را در چه صورتى مى بينند؟ ايشان لبخندى زد و سپس فرمود: «اى معاويه! چه قدر زشت است براى مردى كه هفتاد يا هشتاد سال از عمرش مى گذرد و در مُلك خدا زندگى مى كند و از نعمت هايش مى خورد؛ امّا او را چنان كه بايد، نمى شناسد!». آن گاه افزود: «اى معاويه! محمّد صلى الله عليه و آله، پروردگار بزرگ و والايش را با چشم سر نديد. ديدن، دو گونه است: ديدن با دل و ديدن با چشم. بنا بر اين، كسى كه [آن را]ديدن با دل بداند، او به راه صواب رفته، و كسى كه بگويد مقصود، ديدن با چشم سر است، به خدا و آيات او، كافر گشته است؛ زيرا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده است: هر كس خدا را به مخلوقش تشبيه كند، كافر است».