حدیث دربارهديدار خدا

عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي قَولِهِ تَعالى: «لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَ زِيَادَةٌ» ۱ ـ: الحُسنى: الجَنَّةُ، وَالزِّيادَةُ: النَّظَرُ إِلى وَجهِ اللّهِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «براى كسانى كه نيكويى مى كنند، نيكى است و افزون تر» ـ: «نيكويى» ، بهشت است و «افزون تر» ، ديدن روى خدا.
۱.يونس: 26.
۲.حلية الأولياء: ج 5 ص 204، مسند الشاميّين: ج 3 ص 303 ح 2330، تاريخ أصبهان: ج 2 ص 295 الرقم 1780، تفسير ابن كثير: ج 4 ص 199 وليس في الثلاثة الأخيرة «الحسنى: الجنّة» وكلّها عن كعب بن عجرة، تاريخ بغداد: ج 9 ص 140 الرقم 4755 عن أنس، تفسير الطبري: ج 7 الجزء 11 ص 105 عن أبي موسى الأشعري، كنز العمّال: ج 2 ص 432 ح 4422؛ تفسير القمّي: ج 1 ص 311 عن أبي الجارود عن الإمام الباقر عليه السلام نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كفاية الأثرـ به نقل از هشام [بن حكم] ـ: در محضر امام صادق عليه السلام بودم كه معاوية بن وَهْب و عبد الملك بن اَعيَن وارد شدند. معاوية بن وَهب به ايشان گفت: اى فرزند پيامبر خدا! در باره اين خبرى كه روايت شده است و مى گويد كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پروردگارش را ديد، چه مى فرماييد؟ در چه صورتى، او را ديد؟ و نيز در باره حديثى كه روايت كرده اند كه مؤمنان، پروردگار خود را در بهشت مى بينند، او را در چه صورتى مى بينند؟ ايشان لبخندى زد و سپس فرمود: «اى معاويه! چه قدر زشت است براى مردى كه هفتاد يا هشتاد سال از عمرش مى گذرد و در مُلك خدا زندگى مى كند و از نعمت هايش مى خورد؛ امّا او را چنان كه بايد، نمى شناسد!». آن گاه افزود: «اى معاويه! محمّد صلى الله عليه و آله، پروردگار بزرگ و والايش را با چشم سر نديد. ديدن، دو گونه است: ديدن با دل و ديدن با چشم. بنا بر اين، كسى كه [آن را]ديدن با دل بداند، او به راه صواب رفته، و كسى كه بگويد مقصود، ديدن با چشم سر است، به خدا و آيات او، كافر گشته است؛ زيرا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده است: هر كس خدا را به مخلوقش تشبيه كند، كافر است».