حدیث دربارهملحق ساختن فرزندان اهل بهشت به آنان
الإمام الصادق عليه السلام:إِذا كانَ المُؤمِنُ يُحاسَبُ تَنتَظِرُهُ أَزواجُهُ عَلَى عَتَباتِ الأَبوابِ كَما يَنتَظِرُونَ أَزواجَهُنَّ فِي الدُّنيا مِن عِندِ العَتَبَةِ، قالَ: فَيَجِيءُ الرَّسُولُ فَيُبَشِّرُهُنَّ، فَيَقُولُ: قَد وَاللّهِ انقَلَبَ فُلانٌ مِنَ الحِسابِ، قالَ: فَيَقُلنَ: بِاللّهِ؟ فَيَقُولُ: قَد وَاللّهِ لَقَد رَأَيتُهُ انقَلَبَ مِنَ الحِسابِ، قالَ: فَإِذا جاءَهُنَّ قُلنَ: مَرحبا وَأَهلاً، ما أَهلُكَ الَّذِينَ كُنتَ عِندَهُم فِي الدُّنيا بِأَحَقَّ بِكَ مِنّا. ۱
امام صادق عليه السلام:زمانى كه مؤمن حسابرسى مى شود، همسرانِ [بهشتىِ] او بر آستان درها [ى بهشت] منتظر او هستند، همچنان كه در دنيا همسرانشان بر درگاه، منتظر آنها مى ايستند. پس پيغام رسان مى آيد و به آنان مژده مى دهد و مى گويد: «به خدا كه فلانى از حسابرسى، باز گشت!».
آنها مى گويند: تو را به خدا؟
او مى گويد: به خدا سوگند كه خودم ديدم از حسابرسى بازگشت.
چون مؤمن نزد همسرانش مى آيد، مى گويند: خوش آمدى! آن خانواده اى كه در دنيا نزد ايشان بودى، سزاوارتر از ما به تو نيستند.
۱.الزهد للحسين بن سعيد: ص 91 ح 244 عن أبي بصير، بحار الأنوار: ج 8 ص 197 ح 192.