حدیث دربارهزيبايى بهشتيان

عنه صلى الله عليه و آله:يَدخُلُ أَهلُ الجَنَّةِ الجَنَّةَ جُردا، مُردا، بِيضا، جِعادا ۱، مُكَحَّلِينَ، أَبناءَ ثَلاثٍ وَثلاثِينَ، عَلى خَلقِ آدَمَ سِتُّونَ ذِراعا فِي عَرضِ سَبعِ أَذرُعٍ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت، در حالى به بهشت وارد مى شوند كه بدن ها و صورت هايى عارى از مو دارند، سيمين بَرند، موهاى سرشان پُر چين و شكن است، چشمانى سرمه كشيده دارند، سى و سه ساله اند، در هيئت آدمى هستند كه شصت گز قامت و هفت گز پهنا دارد.
۱.الجَعْدُ إذا ذهب به مذهب المدح فله معنيان مستحبّان: أحدهما: أن يكون معصوب الجوارح، شديد الأسر والخلق، غير مسترخٍ ولا مضطرب. والثاني: أن يكون شعره جَعْدا غير سَبط (تاج العروس: ج 4 ص 391 «جعد»).
۲.مسند ابن حنبل: ج 3 ص 151 ح 7938، المعجم الأوسط: ج 5 ص 318 ح 5422، المصنّف لابن أبي شيبة: ج 8 ص 75 ح 53، تفسير الثعلبي: ج 9 ص 209 ح 193، تفسير ابن كثير: ج 8 ص 13 كلّها عن أبي هريرة، الطبقات الكبرى: ج 1 ص 32 عن سعيد بن المسيّب وليس فيه «بيضا»، كنز العمّال: ج 14 ص 490 ح 39381.

احادیث دیگر این موضوع

۶
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان، جوانانى هستند با پيكرها و چهره هايى عارى از مو و تنها موى بدن آنها، موى سر است و ابروان و مژگان؛ يعنى در زهار و زير بغل آنها، مويى نيست. به قامت آدمى شصت گزند و به سنّ عيسى بن مريم، سى و سه ساله. بدن هايى سپيد دارند و جامه هايى سبز. در برابر هر يك از آنان، سفره اى پهن مى شود و پرنده اى مى آيد و مى گويد: اى ولىّ خدا! من از چشمه سلسبيل نوشيده ام و در باغ هاى بهشت، زير عرش، دانه بر چيده ام و از فلان ميوه ها خورده ام. يك طرف [آن پرنده]، طعم پخته دارد و طرف ديگر، طعم بريانى. پس، او از [گوشت] آن پرنده، آنچه مى خواهد، تناول مى كند. بر ولىّ [خدا]، هفتاد جامه پوشانده شده كه رنگ هر يك از آنها متفاوت با ديگرى است، و در انگشتانشان ده انگشترى است كه بر اوّلى نوشته شده است: «درود بر شما كه شكيبايى كرديد!» . بر دومى نوشته شده است: «با سلامت و ايمنى به آن جا در آييد» ، و بر سومى: «اين است آن بهشتى كه به پاداش كارهايى كه مى كرديد، ميراث گرفتيد» ، و بر چهارمى: «غم و اندوه ها از شما برداشته شده است»، و بر پنجمى: «زيورها و جامه ها بر شما پوشانديم»، و بر ششمى: «سيه چشمان بهشتى را به همسرى شما در آورديم»، و بر هفتمى: «و در آن جاست آنچه دل ها آن را بخواهند و ديدگان، لذّت برند و شما در آن، جاودانيد» ، و بر هشتمى: «با پيامبران و صدّيقان، همنشين گشته ايد»، و بر نُهمى: «جوانانى گشته ايد كه هرگز پير نمى شويد»، و بر دهمى: «در همسايگى كسى ساكن شده ايد كه همسايگان را نمى آزارد».