حدیث دربارههمسران بهشتيان
عنه صلى الله عليه و آله:إِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَّكِئُ فِي الجَنَّةِ سَبعِينَ سَنَةً قَبلَ أَن يَتَحَوَّلَ، ثُمَّ تَأتِيهِ امرَأَةٌ فَتَضرِبُ عَلى مَنكِبَيهِ، فَيَنظُرُ وَجهُهُ فِي خَدِّها أَصفى مِنَ المِرآةِ، وَإِنَّ أَدْنى لُؤلُؤَةٍ عَلَيها تُضِيءُ ما بَينَ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ، فَتُسَلِّمُ عَلَيهِ فَيَرُدُّ السَّلامَ، وَيَسأَلُها: مَن أَنتِ؟ وَتَقُولُ: أَنا مِن المَزِيدِ، وَإِنَّهُ لَيَكُونُ عَلَيها سَبعُونَ ثَوبا أَدناها مِثلُ النُّعمانِ مِن طُوبى، فَيَنفُذُها بَصَرُهُ، حَتَّى يَرى مُخَّ ساقِها مِن وَراءِ ذَلِكَ، وَإِنَّ عَلَيها مِنَ التِّيجانِ، إِنَّ أَدنى لُؤلُؤَةٍ فِيها لَتُضِيءُ ما بَينَ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرد، در بهشت، هفتاد سال تكيه مى دهد، بدون آن كه صورتش را به طرفى برگرداند. سپس زنى نزد او مى آيد و به شانه اش مى زند و او صورتش را به طرف چهره آن زن ـ كه از آينه صاف تر است و كوچك ترين مرواريدش از مشرق تا مغرب را روشن مى سازد ـ، بر مى گرداند. زن به او سلام مى كند و او جواب سلامش را مى دهد و مى پرسد: تو كيستى؟
او مى گويد: من از فزونى ام ۲.
بر تن آن زن، هفتاد جامه از درخت طوبا پوشانده شده كه كمترين آنها، مانند شقايق نعمان است. پس نگاه مرد از آنها نفوذ مى كند تا جايى كه از پشت آنها مغز ساق او را مى بيند. نيز تاج هايى بر سر دارد كه كوچك ترين مرواريد آنها، از مشرق تا مغرب را روشن مى كند.
۱.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 150 ح 11715، مسند أبي يعلى: ج 2 ص 132 ح 1381، تفسير الطبري: ج 13 الجزء 26 ص 176، تفسير ابن كثير: ج 7 ص 385 كلّها عن أبي سعيد الخدري، كنز العمّال: ج 14 ص 483 ح 39356.
۲.واژه «مَزيد» در متن عربى، اشاره است به اين سخن خداى عز و جل كه: «وَ لَدَيْنَا مَزِيدٌ» و «لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَ زِيَادَةٌ»، يا اشاره است به روز جمعه كه از آن به «يوم المزيد» تعبير شده است.