حدیث دربارههمسران بهشتيان

عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي قَولِهِ تَعالى: «إِنَّـا أَنشَأْنَـهُنَّ إِنشَاءً» ـ: إِنَّ مِن المُنشَآتِ الَّتِي كُنَّ فِي الدُّنيا عَجائِزَ عُمشا ۱ رُمصا. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «ما ايشان را پديد آورديم پديد آوردنى» ـ: برخى از اين دختركانِ پديد آورده شده، همان زنانى هستند كه در دنيا پير و فرتوت بوده اند و از چشمانشان هميشه چرك مى آمده است.

۱.العَمَش: أن لا تزال العين تسيل الدمع ولا يكاد الأعمش يبصر بها (لسان العرب: ج 6 ص 320 «عمش»).

۲.سنن الترمذي: ج 5 ص 402 ح 3296، الزهد لهنّاد: ج 1 ص 57 ح 21، تفسير الطبري: ج 13 الجزء 27 ص 185، الدرّ المنثور: ج 8 ص 15 نقلاً عن الفريابيّ وابن المنذر وابن مردويه وكلّها عن أنس، كنز العمّال: ج 2 ص 11 ح 2928.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت همسران بهشتیان

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «و ايشان را در آن جا، همسران پاك است» ـ: [پاك] از حيض و مدفوع و خلط حلق و آب دهان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حور العين از تسبيح فرشتگان، آفريده شده اند. بنا بر اين، در آنان، اذيّتى وجود ندارد. خداى عز و جلفرموده است: «ما ايشان را پديد آورديم پديد آوردنى. پس، ايشان را دوشيزگانى شوهردوست» : عاشق شوهرانشان «و همسال قرار داديم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه كه: «در آن جا زنانى خوب و نيكويند» ـ: خوب در اخلاق، نيكو در رخسار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«الكَواعب» يعنى: دختركان نورسيده نارپستان. «أَترابا» يعنى: هم قد و هم سال.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت هر گاه با زنانشان نزديكى كنند، دوباره باكره مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همسران بهشتيان براى شوهرانشان با خوش ترين صداهايى كه هيچ كس هرگز آنها را نشنيده است، آواز مى خوانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حوريان بهشتى، آواز مى خوانند و مى گويند: ما سيه چشمان خوب روى به شوهرانى ارجمند، هديه گشته ايم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، انجمنى از حور العين است كه با آوازهايى كه خلايق، نظير آنها را نشنيده اند، مى خوانند و مى گويند: «ما جاودانگانيم و هرگز نابود نمى شويم. ما نازپروردگانيم و هرگز به درويشى نمى افتيم. ما همواره شادمانيم و هرگز ناشادمان نمى گرديم. خوشا به حال كسى كه از آنِ ماست و ما از آنِ اوييم!».